Ooit kondigde hij tijdens de Avondetappe een plaat af als zijnde gezongen door Brigitte Bordeaux. Typisch dacht ik. Toen ik Maarten Ducrot achter de kiezen had en de Ronde van Frankrijk nóg altijd bezig was, zodat “ernstige” lectuur niet in aanmerking kwam, heb ik me maar over de “Zomeravondvertellingen” van Mart Smeets gebogen. En werkelijk élke eigennaam die in het boekje voorkomt, is verkeerd geschreven.

Allé, ik overdrijf een beetje, maar dat doet Smeets ook als hij al zijn ergernissen opsomt als hij van hot naar her dient te rennen. De helft dan maar. Maar wélke helft. Chipollini, tot tweemaal toe. Of Michaele Bartoli (p.51). Zelfs Michael Boogerd wordt op een bepaald moment Bogaard. Maar het allergrappigste is zijn opsomming van de ploegmaats van Lance Armstrong (p.82), waarbij de ene na de andere geradbraakt wordt.
Wat leiden we daaruit af? Dat Smeets een goede proeflezer heeft. Want wie op dergelijke manier met eigennamen omspringt, zou normaal ook voor de rest tal van taalfouten moeten maken. En die stààn er niet. Dank u dus, mijnheer of mevrouw de proeflezer, die evenwel geen kaas heeft gegeten van wielrennen en dus niet in staat is de fouten tegen de eigennamen te herstellen. Mijn stelling wordt trouwens bewezen op het eind van het boekje, als Mart Smeets het over (pop)muziek heeft. Hier zijn alle namen immers juist geschreven. Omdat de proeflezer hier wél in beslagen is, blijkbaar…

Referentie
Mart Smeets, Zomeravondvertellingen, Amsterdam/Antwerpen, Uitgeverij L.J.Veen, 2004.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.