De Duitse filmregisseur Robert Van Ackeren viert vandaag zijn zeventigste verjaardag.

Hij is het best bekend door “Harlis” uit 1972, maar hij was al een jaar eerder gedebuteerd met “Blondie’s number one”. Dat is een titel die nu wel tot misverstanden kan leiden, maar in 1971 nog niet uiteraard (alhoewel op cinema.nl Deborah Harry als scenariste staat opgegeven!). “Blondie” is de blonde Gabriele La(ri)fari, die zichzelf speelt en graag een verblijfsvergunning voor West-Berlijn zou bemachtigen (*). Daarvoor is ze bereid met eender wie te trouwen, maar “alle leuke jongens willen vrijen maar stadhuis is er niet bij” zoals Gonnie Baars al in 1967 zong. Haar manoeuvres leveren uiteraard tal van seksscènes op in de film, maar volgens “Die Welt” zijn die onerotisch en ergerlijk.
Gabi Lafari duikt ook op in “Harlis”, waarin de knappe Raymond (Ulli Lommel) smoorverliefd is op Harlis (Mascha Rabben), een danseresje in een nachtkroeg. Raymonds vriendinnetje Ria (Heidy Bohlen) zoekt dan maar troost bij Raymonds broer Prado (Rolf Zacher). Maar die zit ook al achter Harlis aan. En dan is er nog Pera (Gabi Lafari), die haar collega en hartsvriendin Harlis met niemand wil delen. Onder druk van de omstandigheden doet Raymond wel een zelfmoordpoging, maar uiteindelijk heeft de film een zeldzaam optimistisch einde met een “ménage à trois” zoals b.v. ook in “Silkwood” met Meryl Streep, Cher en Kurt Russell is te zien. Het is juist voor de jaloerse Pera dat het slecht afloopt: zij trouwt met Prado, maar deze is ondertussen zelf verliefd geworden op Harlis en wurgt Pera tijdens de eerste huwelijksnacht. Daarom is deze film in mijn ogen beter dan de veel beroemdere “Bittere tranen van Petra von Kant” van Fassbinder, die nochtans als een “klassieker” uit het genre wordt gebrandmerkt.
Even faliekant is de afloop in “Die flambierte Frau” van Robert van Ackeren (1983) met Gudrun Landgrebe, Mathieu Carrière en opnieuw Gabi Lafari, die blijkbaar zijn fetish-actrice is (maar die op de foto duidelijk niet langer blond is).

Ronny De Schepper

(*) Vanwaar ze dan wel komt, heb ik niet kunnen achterhalen. Persoonlijk denk ik dat ze uit de DDR komt, al vermeldt de filmsite van de New York Times – movies.nytimes.com – dat ze vanuit Berlijn in Londen wil blijven. Deze stelling keert nog eens weer op de site fancast.com, maar de formulering is zozeer hetzelfde dat de ene haast met zekerheid van de andere heeft afgeschreven, dus het “meerderheidsprincipe” geldt hier niet. Hoe dan ook, ik moet toch gaan geloven dat het internet inderdaad bol staat van de onnauwkeurigheden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.