Morgen zal het al twintig jaar geleden zijn dat Mandus De Vos is overleden aan een hartaanval. Hij is uiteraard vooral bekend als Bonaventuur Verastenoven uit “De Collega’s” (op bovenstaande foto, tweede van rechts) en hij speelde als dusdanig uiteraard mee in de film “De Collega’s maken de brug“, maar heeft binnen het kader van het Mechels Miniatuur Theater nog wel meerdere glansrollen gespeeld, zoals in “Dokters” van Rolf Hochhuth, “De brave soldaat Schweik“, “Een vacht voor de winter” en “Er valt een traan op de tompoes” van Annie M.G.Schmidt.

Mandus De Vos stamt uit een kroostrijke familie (11 kinderen) uit het Vlaams-Brabantse Asse. Eigenlijk heette hij officieel Armand (=Armandus), maar zijn roepnaam was ‘Mandus’.
Na zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel, stond hij jarenlang in het onderwijs (dictie, voordracht en toneel). Hij gaf een tijdlang les in dictie aan het Sint-Romboutscollege te Mechelen en was tot aan zijn dood lesgever aan de Academie van Asse, zijn geboortedorp. Onder zijn leerlingen vinden we onder meer Josse De Pauw en Luk De Koninck. Samen met René Verreth speelde hij méér dan 500 voorstellingen van ‘Het Machtig Reservoir’, dat ook een tv-captatie kreeg.
Hij woonde in Mechelen, waar hij de laatste jaren van zijn leven ook betrokken was bij de gemeentepolitiek. Wikipedia schrijft er niet bij voor welke partij, maar als ik me niet vergis, was dat voor de Volksunie, net zoals zijn alterego in “De Collega’s”. Maar laat u niet tot verdere vergelijkingen verleiden: Mandus De Vos was getrouwd en had twee kinderen…

4 gedachtes over “Mandus De Vos (1935-1996)

  1. Beste Ronny,
    Ik ben Veerle De Vos, de dochter van Mandus. Mag ik zo vrij zijn om enkele verbeteringen door te geven.
    Vake is overledenen aan een hartaderbreuk en geen hartinfarct. Een mooie dood volgens de dokters, omdat je niet afziet en het binnen enkele seconden afgelopen is,
    Vake was inderdaad politiek geëngageerd en jarenlang lid van de Volksunie. Toch is hij niet voor hen opgekomen. Na de grote overwinning van het Vlaams Blok in 1991, was hij teleurgesteld in de mensen. Hij zei toen : ‘De eerste die mij vragen om op te komen bij de gemeenteraad, daar ga ik op in. Zo kan ik misschien een deel stemmen weghouden van het Vlaams Blok.’ Het was de CVP die hem overtuigde om zich kandidaat te stellen.
    Zijn Vlaamsgezindheid was van huis uit mee gegeven. Zijn vader werkte voor het leger en heeft meerdere bevorderingen jaren aan zijn neus zien voorbijgaan omdat hij een Vlaming was. Toen zijn vader stierf in 1958 en begraven werd met de pracht en praal die hoorde bij een hogere militair, rukte vake in de kerk de Belgische vlag van de kist en werd haastig gezocht naar een Vlaamse Leeuw. Ook het Belgisch volkslied mocht op het einde van de viering niet gezongen worden. In plaats daarvan zongen de familie en vrienden uit volle borst De Vlaamse Leeuw. Nadien werd hierover door een deel van de bevolking van Asse met schande gesproken, terwijl een andere groep met trots het verhaal verder vertelde.

    Beste Jeannine,
    Het is juist dat vake en moeke in 1976 een bungalow kochten in Waesmeer. Op dagen dat hij niet moest spelen of repeteren gingen ze vaak naar Tielrode. Ook tijdens de zomervakantie, als het MMT gesloten was en er geen opnames waren voor ‘De Collega’s’ en later ‘Het Pleintje’ voor de BRT en ‘Editie’ voor VTM verbleven wij en later ook mijn kinderen verschillende dagen tot zelfs enkele weken in Tielrode. Maar hun appartement in Mechelen, slechts een honderd meter van ons huis bleef hun vaste woonplaats.
    Vake hield van zijn vakantiewoning in het groen. Samen met moeke deed hij regelmatig kleine fietstochten tussen de velden en aan De Schelde om dan op een terras of in een volkscafé een Duveltje te gaan drinken. Hij deed dan ook regelmatig een babbeltje met de vaste klanten.
    Vake wou, als hij op pensioen zou gaan in het MMT, meer tijd doorbrengen in zijn huisje, maar Mechelen opgeven, dat zou hij nooit kunnen. Hij hield van de beiaardconcerten op maandagavond. Hij ging ook heel graag met moeke of met een van de kleinkinderen op de Grote Markt een aperitiefje drinken.

    Vake was een levensgenieter en een man met het hart op de juiste plaats. Het is een geschenk om zo’n man als vader te mogen hebben. Hij was streng maar zeer liefdevol. Hij zei niet alleen dat hij van ons hield (moeke, kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen). De dag zelf van zijn overlijden heeft hij het nog meermaals gezegd. Hij toonde het ook heel vaak door ons een zoen of een knuffel te geven, ook in publiek. Vake heeft me geleerd dat je nooit genoeg kan zeggen en tonen dat je iemand graag ziet.

    Kortom ik ben gelukkig en trots dat hij mijn vake was.
    En weet dat iemand maar echt dood is als er niet meer gepraat wordt over of gedacht wordt aan due persoon. Ja, vake leeft voort in mijn hart en gedachten, elke dag!

    Geliked door 1 persoon

    1. Beste Veerle. Wat een mooie ode aan je papa! Je schetst een beeld van je papa achter de schermen van televisie en podium. En zo mooi om lezen dat je papa in het feitelijke leven geen acteur is maar een liefdevolle vader die zijn rol in het gezin en in het dagelijkse leven heel serieus en ernstig opvat.
      Dankjewel Veerle dat je ons op die manier een beetje meer “de mens” achter Bonaventuur Verastenoven hebt doen leren kennen.
      En inderdaad, neen, hij is nog niet dood, want alvast in mijn herinneringen en op mijn televisiescherm blijft hij leven, neen, vergeten doen we hem zeker niet!
      Genegen groet
      Pascal Bottelberghe

      Geliked door 1 persoon

  2. Toen ik vroeger de reeks van de collega’s volgde was het een plezier om Bonaventuur Verastenoven in het kantoor aan het werk te zien. Ik keek er altijd naar uit om hem op het scherm te zien. En raar maar waar, maar bepaalde zinnen die hij verbeterde in het juiste A.B.N. blijven me nu nog altijd bij “je gaat niet met pensioen maar op pensioen” of omgekeerd, die in de allereerste aflevering toen er een collega op (met) pensioen ging, vertolkt door de legendarische figuur Romain De Coninck. Nu nog bekijk ik de collega’s op dvd, vandaar dat ik vandaag eens aan het kijken was of ik meer kon terugvinden over Mandus. Je mag fier zijn op wie hij was en blijvend is in tal van mooie herinneringen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.