De Gentse zanger Danny Sinclair, vooral bekend van The New Inspiration, viert vandaag zijn zeventigste verjaardag.

Op mijn pagina gewijd aan Helmut Lotti schrijf ik: “Zou Helmut niet de geschikte persoon zijn om iemand als Danny Sinclair uit de vergeetput te halen? You made a fool of me mag dan geen nummer in het Gents zijn (*), het is wel een echt Gents nummer en bevat passages die voor Danny nu te hoog gegrepen zijn, maar een duet waarbij Danny met zijn diepe stem opent I’ve found a love, sweet sweet love dat zou toch fantastisch zijn?”
In 1963 was er nog geen sprake van The New Inspiration, wel van The Black Fellows, een dansband die het in het Gentse club-circuit uitstekend deed. Politiebrigadier Walter Hellebuyck, die ook al de Ike & Tina Turner Revue naar Zelzate had gehaald, was toen hun impressario. „Iedere groep had zijn territorium“, herinnert zanger Danny Sinclair zich in een interview met De Gentenaar uit 1986. „Voor ons was dat de TF-Club, de zaal die later Theater Arena werd. We speelden gewoon voor de lol. We kwamen zelfs met de brommer naar de optredens. Toch trokken we tot 2.000 man per avond“.
Na drie jaar werd de groep omgedoopt tot New Inspiration. Een en ander had te maken met Jacques Verdonck, de nieuwe manager van de groep. „Wat de zakelijke kant betreft wist hij van wanten“, vertelt Danny Sinclair. „Hij zorgde er meteen voor dat we als begeleiders konden fungeren voor de grote namen die in België kwamen optreden, zoals Dave Berry of Engelbert Humperdinck. Vóór we het goed en wel beseften zaten we in de opnamestudio“.
Het succes was overweldigend: de debuutsingle “I Got A Feeling” was één van de favoriete platen bij Radio Caroline en ook latere opnames als „You Made A Fool Of Me”, „I See No Reason Why”, „Mister Moody” en “Happy Charly Madman” werden hits. „Van een succesplaat verkocht je in die tijd ongeveer 35.000 stuks“, zegt Sinclair. “Verdonck stuurde ons naar Engeland voor opnames. Enkele van onze songs verschenen zelfs op het Apple-label van The Beatles. In de Apple-kantoren liepen weJohn Lennon tegen het lijf. De wandelende bontmantel naast hem was Yoko Ono“.
Jacques Verdonck was behalve een knap zakenman echter ook een bijzonder lastig individu, aldus Danny (nog steeds in De Gentenaar) „Niemand in de groep hield het lang met hem vol. Op de duur waren er zo veel personeelswisselingen dat ieder optreden een première was. De concerten werden minder goed, het publiek pikte dat niet en de groep ging naar de haaien. In 1970 was ik de enige overlevende“.
Jacques Verdonck zette kort daarop echter een nieuwe New Inspiration op. Danny Sinclair werd als solo-artiest gelanceerd. „Die solo-carrière werd echter elegant gekelderd“, zegt de zanger. „Er werd een enorm budget voor de opnames uitgetrokken, maar als puntje bij paaltje kwam lag de plaat niet eens op tijd in de winkel“.
Guido Wolfaert en Eddy Vanderlinden waren de spilfiguren van de tweede New Inspiration-bezetting. „We hadden het voordeel dat we al een naam hadden vóór we startten“, vertelt Vanderlinden eveneens aan De Gentenaar. “Van dansavonden, van vijf uur was geen sprake meer, we werden meteen als attractie uitgespeeld. Afgezien daarvan herhaalde de geschiedenis zich. Met o.a. „Rainbow I Love You” en „Judy Please” scoorden we vrij snel hits, maar na anderhalf jaar volgden de muzikanten elkaar in spoedtempo op. Zo doken ex-Black Fellows Gus Roan en Marc Malyster opnieuw op en ook bekende figuren als Jess & James en Danny Lademacher maakten enkele weken deel uit van de groep. Als we voor de Nacht van De Gentenaar iedereen opriepen die ooit bij The New Inspiration actief was stond er zeker een big band op het podium“.
In 1972 hield de groep het definitief voor bekeken. Van de leden die bij het reünie-concert van de partij zijn, bleven enkelen de showbusiness trouw. Danny Sinclair werkte een tijd samen met Gaston & Leo, belandde daarna in de big band- en musical-wereld en werd een gewaardeerd medewerker van het Gents Volkstheater en Theater Arena. Zo speelde hij in 1984 daar Petrus in “Jesus Christ Superstar“. In 1985 was Danny Sinclair ook te zien en te horen in de opera “Frankenstein” van Arne Sierens en Johan De Smet. In 1993 schreef Danny de muziek voor de erotische film “Strip” van Marc De Bruycker, waaraan o.m. ook Frank Van Laecke zijn medewerking verleende. Danny had daarvóór trouwens al meegewerkt aan diens toneelstuk “Lily” (over een prostituée). Als ik me goed herinner, zong Danny hierin “Unchained melody”.
Anderen haakten volledig af: Daniel Provo heeft in tien jaar geen gitaar meer gespeeld, bassist Gilbert Remue heeft zich voor de reünie een nieuw instrument aangeschaft en Guido Wolfaert beschouwt muziek meer als een hobby ter afwisseling van zijn grote passie de schilderkunst. Ze blijven echter wel legendarische figuren die je op 14 november (1986) in het Gentse Casino nog eens aan het werk kunt zien. (**)
Jacques Verdonck heeft zich na The New Inspiration o.m. met The Fathers Brown en Montevideo bezig gehouden. Ook moet er ook een gitarist genaamd Yves De Vriendt ooit deel hebben uitgemaakt van The New Inspiration, want dat stond toch op zijn C.V. toen hij bij Sham­poo ging spelen.
Danny Sinclair zit op dit moment (***), net zoals die andere vedette uit de jaren zestig, Nancy Dee, bij de Svelta’s Big Band van Wetteren o.l.v. Freddy Couché. Nancy Dee (****) heeft net een tournee door Ja­pan achter de rug en is nu in de Gentse kroegen te horen begeleid door mensen als Tars Lootens, Philippe Venneman (die ze nog kent van bij Freddy Couché), Marc Van Garsse en Jean-Luc Van Lommel. Er was toen sprake van een jazz-elpee, maar volgens mij is die er nooit gekomen, althans niet in die samenstelling. Haar vier begeleiders zijn daarna wel doorgegaan als Jazz Circle en hebben onder die benaming wél een elpee uitgebracht.

Ronny De Schepper

(*) Dit duet kadert immers in een CD in het Gents die ik Lotti graag zou zien maken, voor de rest van de suggesties voor die CD, zie mijn stuk over Lotti zelf.
(**) Ik heb de exacte referentie voor het interview helaas niet bijgehouden, maar ik kan nog wel zien dat het is afgenomen door DVJ en volgens mij is dat Jan De Vos van die andere legendarische Gentse groep The Machines.
(***) Dat was eind jaren zeventig. De laatste keer dat ik Danny Sinclair heb weten optreden was op de jaarlijkse Seleskest-feesten. Dat was bijna letterlijk “staande op een bak bier”. Ik had met hem te doen, want de man is nog altijd goed bij stem en verdient beter. Net als wij allemaal van die generatie heeft Danny uiteraard zijn leeftijd niet mee, dus een grote come-back zal er wel niet inzitten, maar af en toe nog eens “You made a fool of me” of “Rainbow” zingen op een nostalgische avond, begeleid door goede muzikanten zoals b.v. die van De Laatste Show, dat zou toch moeten kunnen, vind ik.
(****) Nancy Dee heeft wel een singeltje uitgebracht met het discogroepje Benelux. Als ik me niet vergis, speelt Jef De Visscher gitaar op de single.
87 Boek-Danny-Sinclair-01

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s