Het is vandaag twintig jaar geleden dat mountainbike voor het eerst op de Olympische Spelen voorkwam. De Nederlander Bart Brentjens was de eerste om met een gouden medaille te mogen pronken. Het was echter zijn vrouwelijke collega Paola Pezzo die enkele dagen later de sport voorgoed populair zou maken. Aanleiding genoeg om even ons licht te laten schijnen over de erotiek in de sport. (Aangezien een goede foto uit Atlanta zelf niet te vinden was, heb ik wel een foto uit een andere wedstrijd moeten nemen om hetzelfde effect te sorteren.)

Uit een studie waaraan 8.000 Amerikaanse vrouwen hebben meegewerkt, blijkt dat gymoefeningen de lust naar intimiteiten opwekken. Onmiddellijk na de gymles voelden 2.000 van de ondervraagde dames een sterk seksueel verlangen opborrelen. Maar ook op lange termijn werken lichaamsoefeningen prikkelend. Negen op tien vrouwen voelen zich immers sedert hun fitnessoefeningen veel meer seksueel bewust en 40% bereikt makkelijker een orgasme. Tienermeisjes die sporten, raken echter minder vaak in verwachting, hebben minder sekspartners, beginnen later met seks en gebruiken er vaker contraceptiva bij. Dat blijkt uit een onderzoek uit 1998 van de Stichting voor Vrouwensport bij ruim elfduizend Amerikaanse meisjes uit de laatste drie klassen van het middelbaar onderwijs. Mannelijke sportievelingen hebben dan weer juist veel meer seks dan hun leeftijdsgenoten en dat ondanks het feit dat het beeld van de niet-sportief aangelegde jongeling als een bebrilde boekenwurm ook reeds lang achterhaald is, sedert James Dean en Marlon Brando met sportwagen of zware moto over het scherm raasden (tenzij men dat ook als sport beschouwt, natuurlijk).
Een en ander is natuurlijk een bewijs dat sport op de eerste plaats een “mannelijk” gebeuren is, in de zin van: prestatiegericht, hanerig gedrag. “Dat er iemand zo sporters kan motiveren als Dedecker, hen zo sportgeil kan maken, daar val ik voor. Laat het leven maar eens geil zijn, en de sport ook. Laten we maar eens kwijlen. We moeten alleen onze geilheid op tijd beheersen, ons kwijl zelf afvegen.” (Jan Wauters in “De Morgen” van 3/1/1998)
stage3-boonen
Maar die heeft een erectie!” riep mijn vrouw uit toen Eric Zabel als winnaar van een Tourrit de aankomststreep overschreed (*). Ik had het zelf niet opgemerkt, maar ik moest toegeven dat ik van het fenomeen al had gehoord, al was het maar bij “De renner” van Tim Krabbé. En voetballers die een doelpunt scoren zouden het ook kunnen voorhebben.
En zie, even later bekijk ik toevallig een video over een rit in de Giro d’Italia en, jawel hoor, Pietro Caucchioli rijdt over de meet met een kanjer van een erectie. De cameraman moet het ook gezien hebben, want met een schroom die je in deze voyeuristische tijden niet meer tegenkomt, gleed hij met de camera weg van de “gevaarlijke” plaats. Zelfs godsdienstleraar Michel Wuyts moet iets gemerkt hebben, want hij prevelde zoiets in de zin van: “Merk ook het opkomende genot!”
En driemaal is scheepsrecht: over de paal van Tom Boonen bij zijn ritoverwinning in de Tour is sindsdien ook al genoeg te doen geweest, nietwaar?
Kortom, iets om dieper op in te gaan, dacht ik zo. Want als puntje bij paaltje komt, kunnen we daar allemaal nog een punt aan zuigen…
Seks is nog steeds de graadmeter als het op passies en obsessies aankomt. Om voor mezelf uit te maken wat mijn ultieme passie is, pleeg ik dan ook wel eens te vertrekken van een uiterst aangenaam fantasietje op het erotische vlak. En dan kijken wat in staat zou zijn om dit uit te stellen. En dan denk ik b.v. niet dat een schitterend concert (rock of klassiek) dat zou kunnen. Of evenmin een prachtige film en zeker niet een goed boek (want dat kun je later nog altijd lezen). Toch hou ik erg veel van muziek, film of literatuur. Maar waarvoor die ultieme wip wel zou moeten wijken, dat is voor een bergrit in de Tour, of voor het wereldkampioenschap over een moeilijk parcours, of een Parijs-Roubaix in regen en wind. Kortom wielrennen is voor mij – objectief vastgesteld – beter dan seks.
En laten we wel wezen, ik heb het hier dan op de eerste plaats over het wielrennen als kijksport. Zélf aan wielrennen doen is uiteraard óók vreselijk genieten. Vooral als men afziet. Wielrenners zijn masochisten, zegt Erik Breukink altijd en hij wordt daarin bijgetreden door psycholoog Paul Standaert in TV-Express van 13/7/1999: “Ik heb onderzocht dat één van de doelstellingen van een topsporter is dat hij wil afzien. Een wielrenner rijdt liever een Ronde van Vlaanderen dan een onnozele kermiskoers. Vroeger, tien à vijftien jaar geleden, werd er juist bij dat soort wedstrijden rond de kerktoren veel meer genomen. De renners raakten immers sneller verveeld op hun fiets, waardoor ze de pijn nog eens zo hard voelden. Vraag het aan eender welke profwielrenner; er zit niemand bij die lichtere wedstrijden wil, integendeel. Het is nu eenmaal eigen aan een topatleet om zijn prestatiekracht alsmaar te verhogen. We leven verdorie toch allemaal in een prestatiemaatschappij?”
In een onafhankelijk weekblad voor radio en televisie mocht de oude bergkoning Federico Bahamontes enkele jaren geleden nog opscheppen over de jonge meisjes die hij ook nu nog steeds zijn stalen ros liet bestijgen. Velen spraken over mythomanie, daarom geven we ook dit bericht met het nodige voorbehoud. Maar misschien herinnert u zich nog de legendarische klimduels tussen de Spanjaarden Federico Bahamontes en Julio Jimenez in het begin van de jaren zestig? Bahamontes was all-round duidelijk de betere. Dat bewees hij ook buiten het wielrennen: hij snoepte de vrouw van Jimenez af.
En seks? Mag dat voor de wedstrijd? Dat is een vraag die natuurlijk altijd wordt gesteld. Zeker nadat bleek dat wielrenners minder vruchtbaar zijn dan “normale” mensen. Volgens Goedele Liekens heeft dit echter niets te maken met het lang op een zadel zitten, maar door het feit dat de wrijving warmte veroorzaakt en daardoor neemt de vruchtbaarheidsgraad af, iets wat men b.v. ook bij koks en frituuruitbaters vaststelt. Die ballen hangen namelijk niet voor niets in een zakje buiten het lichaam. De ideale temperatuur voor vruchtbaar sperma is 35 graden en in het lichaam is het normaal 37 graden. Vandaar ook dat ze bij koude de neiging hebben om in het lichaam te kruipen.
Mij interesseert het dus meer of vrouwen wielrenners sexy vinden. De bloemenmeisjes schijnen hun werk alleszins niet met tegenzin te doen en ik heb afzichtelijke kermiscoureurs gekend, die hieraan een beeldige partner hebben overgehouden (ook al is het voorbeeld dat mij voor ogen staat uiteindelijk in een neurosenkliniek opgenomen).
En er zijn sinds kort ook de masseuses, zoals Shelley Verses die de benen van de Toshiba-coureurs moest soepel houden, terwijl ze een verhouding had met Phil Anderson uit de TVM-ploeg. Zodat de “moraal” van deze laatste werd ondermijnd door verhalen van Toshiba-renners wat er allemaal wel gebeurd was tijdens die massagebeurten.
Als ikzelf aan vrouwelijke erotiek denk, dan komt mij altijd het plastisch werk van Liliane Vertessen voor de geest. Daarom polste ik ooit naar haar mening dienaangaande?
Liliane Vertessen: Het eerste wat mij opvalt bij wielrenners zijn hun mooie… armen. Jawel! Al kan ik ook wel Tom Lanoye bijtreden als hij in “Gent-Wevelgem” schrijft dat hij altijd achteraan zou willen rijden om naar al die achterwerken te kunnen kijken. Het is tenslotte niet voor niets dat men op het hoogtepunt van de New Beat in de Boccaccio met koersbroeken ging rondlopen.
– Er zijn nog meer zintuiglijke prikkelingen, dan enkel de visuele. Wat de geur betreft b.v. zijn er nogal wat mensen die kicken op die speciale geur van massage-olie…
L.V.:
Oh, maar dan vind ik de zweetgeur eigenlijk opwindender!
– Ik neem aan dat je niet zo met het wielermilieu vertrouwd bent, dat je op basis van geur een voorkeur zou kunnen hebben, maar misschien zijn je op televisie toch al bepaalde renners opgevallen?
L.V.:
Namen van aantrekkelijke renners kan ik niet direct geven, al vond ik wel dat het staartje van Fignon hem goed staat. In dat macho-milieu mag dat wel. Men moet dat immers zeker niet interpreteren zoals dat bij hardrock-groepen het geval is. Daar lijkt het wel alsof net als bij Samson hun kracht in hun haar zit.
Monika Van Paemel let vooral op “benen en billen” (GVA, 13/4/2000). “Daar moet ik niet schijnheilig over doen. Ik had wel oog voor de mooie jongens in het peloton. Ik keek en kijk ook als vrouw. Jacques Anquetil en Fausto Coppi, dat waren twee renners met persoonlijkheid en uitstraling. Dat eigenzinnige van Anquetil, die er een levensstijl op na hield die helemaal niet bij topsporters paste, sprak me erg aan. En het was natuurlijk een knappe vent. Nu is het buiten Frank Vandenbroucke – zijn extravagant gedrag is een verademing – niet veel soeps meer.”
Is wielrennen op zich erotisch? Freya North, een schrijfster van erotische verhalen, vindt alvast van wél. Na een aantal romans die telkens een meisjesnaam droegen (Sally, Chloe & Polly) en zich afspeelden in Engeland (the place to be for sex?), struikelde ze toevallig over een rechtstreekse reportage over een bergrit in de Tour en ze was verkocht. In november 1999 kwam “Cat” uit, een heetgebakerde roman die zich afspeelt in de Tour.
Vrouwen, althans sómmige vrouwen, vinden dus van wel. Maar wat met homo’s? “Die verafschuwen het,” zegt Peter Wollaert, coördinator van de Belgische homo-lesbische sporters die in de zomer van 1998 naar de Gay Games in Amsterdam trokken. “Een klassieke homo is geen tourminnaar, hij houdt niet van die gebochelde lijven op de fiets, van mannen die zich letterlijk een bult rijden.” (De Morgen 30/7/1998). Men kan zich afvragen in hoeverre deze wiseguy hiermee zijn persoonlijke afkeer ventileert (was wielrennen bijgevolg niet welkom op de Gay Games?), want lees er maar eens het reeds eerder geciteerde gedicht ‘Gent-Wevelgem’ van Tom Lanoye op na!
En dat gedicht dateert dan nog uit de tijd van voor de aerodynamische pakken, de helmen, de zonnebrillen, de speciale fietsen, de staartjes (Fignon, Planckaert, De Bie) of de oorringetjes (Robert Millar, Gert Jakobs). Robert Millar heeft zich na zijn carrière overigens laten ombouwen tot Roberta Millar…
“Wie was er de mooiste in het Belgisch Olympisch Team?” was de ongewone vraag die in de VRT-studio werd gesteld aan Etienne De Wilde toen die in Sydney 2000 een zilveren medaille had behaald. “Mijn ploegmaat, Matthew Gilmore,” antwoordde de 42-jarige zonder verpinken. “Euh, ik bedoelde eigenlijk bij de meisjes,” stamelde de reporter…
Zelf heb ik overigens een hekel aan die vernieuwingen. Niet dat ik terugwil naar de tijd van de Flandriens, die zijn mij te plomp, te ruw, te Streuveliaans (Briek Schotte is de Stijn Streuvels van de fiets, als ik een equivalent voor Tom Lanoye zou moeten zoeken daarentegen, dan zou ik bij de jongensachtige branie van de Rus Evgeny Berzin uitkomen, denk ik). Nee, mijn referentiepunt is ook hier, net zoals in popmuziek of in politiek (mei ’68!) de sixties, meer bepaald Rik Van Looy, de mooiste wielrenner aller tijden. En alle Eddy Merckxen ten spijt ook de grootste, jawel. De grootste is men nu eenmaal niet enkel via een palmares, vraag dat maar aan Miguel Indurain of Lance Armstrong. Maar laten we, ook al door het voorbeeld van Tom die homo is, geen misverstand laten ontstaan. Voor mij was Rik Van Looy niet “mijn eerste natte droom”, zoals hij dat voor Paul Codde wél was. Voor mij vervulde Van Looy’s vrouw Nini, de Vlaamse Marilyn Monroe zoals ze werd genoemd, eerder die rol. De erotiek van het wielrennen schuilt voor mij immers louter in het esthetische. En in dat opzicht is het wél waar dat een mooi uitgegeven wielertijdschrift in vierkleurendruk in mijn ogen iets van een Playboy heeft. Of om heel eerlijk te zijn: ik vind het mooier dan Playboy. En er staan (soms) óók goede interviews in!
En hoe zit het met de ‘rensters’? Vroeger deed men daar nogal smalend over (“de dikke konten”), maar sedert Leontien Van Moorsel zijn de geijkte clichés ook daar aan herziening toe… (Om nog van prinses Paola Pezzo te zwijgen, wier décolletée tijdens de spelen in Atlanta misschien iets te nadrukkelijk in beeld werd gebracht.)
Liliane Vertessen: Vrouwelijke wielrenners winden mij helemaal niet op en dat is niet alleen omdat ik hetero ben. Geef mij dan maar b.v. liever zwemsters. Al geef ik toe dat die in gewone kledij wellicht veel minder mooi uitvallen omdat ze dan buiten proportie zijn.
Vertessen deed deze uitspraak wel lang voor Cynthia Compain (°1972) in het peloton verscheen. Deze danseres uit de Crazy Horse was pas naar het Lido overgestapt, toen ze op aanraden van haar vriend, de triatleet Jean-Louis Vigneron aan wielrennen begon te doen. In 2002 nam ze zelfs deel aan de Tour Féminin. Bij de start had ze uiteraard veel bekijks, maar over haar sportieve prestaties is minder geweten. In het Frans kampioenschap tijdrijden werd ze alleszins pas 23ste op 25 deelneemsters en verloor ze over een afstand van 15 km meer dan vier minuten op winnares Jeannie Longo. Toegegeven, karakter heeft ze wel, want zelfs na een valpartij (waarbij haar bazen schrik hadden voor schrammen op haar mooie lijf) reed ze de Tour uit, weliswaar als allerlaatste met zes uur achterstand op de winnares Zanaid Stahurskaia.
Maar wat ze doet is dus een beetje het omgekeerde van de voormalige Oost-Duitse atletes Katarina Witt en Heike Drechsler die in de nadagen van hun sportcarrière uit de kleren gingen. Katarina Witt deed dit in een beroemd nummer van Playboy, toen ze nog professionele kunstschaatster was, DDR-parlementslid Heike Drechsler daarentegen was al 37 toen ze in 2002 uit de kleren ging in Stern. Om te bewijzen dat jarenlang sporten geen afbreuk doet aan een vrouwenlichaam. Integendeel! (Vraag dat ook maar aan Betty Vansteenbroeck…)

Referentie
Ronny De Schepper, Wielrennen is beter dan seks, Switch, september 1996

(*) Ik heb de bewuste foto niet teruggevonden, maar ik neem aan dat de opwinding van Tom Boonen even goed te zien is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s