In an attempt to thaw relations with the United States, the People’s Republic of China hosts the U.S. table tennis team for a week-long visit.

Eigenlijk was het allemaal begonnen op 29 maart: door een toevallige ontmoeting in 1971 bij het wereldkampioenschap pingpong in Japan. Het Amerikaanse tafeltennistalent Glenn Cowan ging op een middag zo volledig op in zijn oefensessie met zijn vriend, de Chinese speler Liang Geliang, dat hij de Amerikaanse teambus terug naar het hotel had gemist. Geliang nodigde Cowan daarop spontaan uit om in de Chinese bus te stappen, maar daar ontstond een gespannen sfeer. De Chinese atleten waren namelijk streng anti-Westers opgevoed en durfden daarom geen woord tegen Cowan te spreken.
Na tien minuten besloot de Chinese sterspeler Zhuang Zedong echter de ijzige stilte te doorbreken. Hij stapte op Cowan af, stelde zichzelf voor en deed hem een zijden sjaal cadeau (bovenstaande foto). Cowan werd overvallen door dit vriendelijke gebaar en ging direct op zoek naar een tegengift, maar het enige wat hij zo snel kon vinden was een kam. “Ik kan je geen kam cadeau doen”, stamelde de Amerikaan, “Ik zou echt willen dat ik je iets terug kon geven, maar dat gaat niet”. Zhuang barstte daarop in lachen uit en verzekerde Cowan dat het niet erg was.
De foto’s van de lachende Zhuang en Cowan die gezamenlijk uit de teambus stapten gingen al snel de hele wereld over. In een later interview werd de Amerikaanse tafeltennisser gevraagd of hij het leuk zou vinden om ooit in China te spelen. Cowan antwoordde ontwijkend: “Welja, ik zou graag spelen in ieder land waar ik nog nooit geweest ben – Argentinië, Australië, China… Ieder land waar ik nog nooit geweest ben”. De journalist gaf echter nog niet op en vroeg door: “Maar hoe denk je specifiek over China? Zou je daar graag naar toe gaan?”. Cowan zag daarop geen kans meer om de vraag te ontwijken en antwoordde daarom maar eerlijk: “Natuurlijk”.
In de verslaggeving over dit incident sprak Time Magazine van een ‘ping die over de hele wereld hoorbaar was’. Het signaal werd niet veel later beantwoord door een ‘pong’ vanuit China in de vorm van een uitnodiging aan het Amerikaanse tafeltennisteam om een bezoek te brengen aan het communistische land. De sportieve ontmoeting liep uit op een groot succes en werd in 1972 gevolgd door een wederbezoek van de Chinese atleten aan de Verenigde Staten, waar zij volgens de LA Times hun Amerikaanse tegenstanders ‘vriendelijk overmeesterden’.
Dankzij de pingpong diplomatie van 1971 werden nadere betrekkingen tussen de Verenigde Staten en China mogelijk. In februari 1972 reisde Nixon vervolgens af naar de Volksrepubliek voor ‘de week die de wereld zou veranderen’. “Nog nooit in de geschiedenis is sport zo effectief ingezet als middel in de internationale diplomatie”, zo concludeerde de Chinese premier Zhou Enlai na afloop. (Roy Sprangers)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.