De Amerikaanse acteur en komiek Eddie Murphy viert vandaag zijn 55ste verjaardag.

Eddie Murphy brak door in “48 hours” (1982), toen Richard Pryor verstek moest laten gaan omdat hij het te bont had gemaakt. Hij diende dan ook te worden vervangen door zijn grootste fan, Eddie Murphy, die hier ook weer tegenover een blanke (Nick Nolte) wordt geplaatst. Opmerkelijk voor zijn rol als “your worst nightmare: a nigger with a badge”, zoals Murphy zegt in de film, is dat “political correctness” ervoor heeft gezorgd dat de jongere Eddie Murphy de meerdere is van partner Nick Nolte, terwijl Pryor nog even dom was als Gene Wilder.

De in Brooklyn geboren Murphy (°1961) was ontdekt door Saturday Night Live toen hij amper 19 was. Toch bekloeg hij zich erover dat het essentiële van de rol gewoon beperkt was tot het zwart zijn op zich (nochtans zou de rol oorspronkelijk bedoeld geweest zijn voor Sylvester Stallone). Dat werd nog meer benadrukt in “Trading places” van John Landis (1983), waarin hij met Dan Aykroyd – zoals de titel aangeeft – van plaats (en dus van milieu) wisselt. The film was conceived as a vehicle for Gene Wilder and Richard Pryor. When Pryor dropped out and Eddie Murphy came on-board, he made a motion to get Wilder replaced because he didn’t want people to think he was just trying to be another Pryor. Zijn typetje “dumb with an attitude, which often passes for intelligence in the young” (aldus alweer Julie Burchill) kon hij pas botvieren als Axel Foley in “Beverly Hills Cop” (1984) van undergroundcineast Martin Brest (“Hot Tomorrows”), overigens alweer naast een ietwat domme blanke (Judge Reinhold). Murphy werd hiermee de dikst betaalde acteur in Hollywood. Niet alleen bij de zwarten, maar bij àlle acteurs!
Hij maakte ervan gebruik om “Best defense” te draaien (1984) van Williard Huyck en “The Golden Child” van Michael Ritchie (1986). Een video van zijn “Stand Up Comedian” act (“Delirious” uit 1983) werd snel heruitgebracht. Maar wél met een sticker “for adults only”, want ondertussen was Murphy vooral een held bij het jonge volkje geworden en dat was toen nog niet voorzien. Zijn parodies op Mr.T en vooral Stevie Wonder zijn ook niet direct een staaltje van subtiliteit. Ook zijn homofobe grappen zijn berucht. (Homofobie komt overigens vaak voor in “zwarte” films. Wellicht is dit te wijten aan het feit dat de zwarten nog steeds op zoek zijn naar hun eigen identiteit en daarbij niet mogen “afgeleid” worden door andere thema’s. Of nog anders geformuleerd: zwarte vedetten zijn zo schaars dat zij zich wel degelijk telkens als “held” moeten profileren.)
“Beverly Hills Cop 2” (1987) van Tony Scott (met o.a. Jürgen Prochnow en Brigitte Nielsen) was volledig op hetzelfde stramien gebouwd: de onconventionele politieagent Eddie Murphy jaagt op iemand die een vriend van hem heeft omver geschoten (deze keer Ronny Cox die als Bogomil het trio met Murphy en Reinhold vervolledigde). Dit was niet helemaal onverwacht, aangezien Murphy zelf een aandeel had in het scenario.
Daarna begon Murphy’s carrière echter te slabakken. Hij speelde datzelfde jaar nog de hoofdrol in “Coming to America” van John Landis met Shari Headley (Lisa) en James Earl Jones (koning Jeffe Joffer van Zamunda), maar zijn regie van “Harlem Nights” ging helemaal de mist in. Dat was des te erger omdat hij het speciaal had gedaan om met zijn idool Richard Pryor te kunnen werken. Deze streek echter enkel zijn dikke wedde op en had blijkbaar een hartsgrondige hekel aan Murphy. Sindsdien vertelt Murphy dat Elvis Presley zijn idool is geweest (wat heel zeldzaam is bij zwarten).
In 1990 draaide hij “Another 48 hours” (Walter Hill), maar ook “The Distinguished Gentleman” van Jonathan Lynn kon er hem niet bovenop helpen. Hierin speelt Eddie Murphy een zwendelaar die erin slaagt verkozen te worden in het Amerikaanse parlement (een zwarte en magere versie van Jean-Pierre Van Rossem?) en op die manier van de legale voordelen van zijn nieuwe status kan genieten. Tot een rechtvaardige lobbyiste (niet Mieke Vogels maar Sheryl Lee Ralph) zijn sociaal geweten, maar vooral ook zijn libido prikkelt.
De laatste tijd maar in de slappe was, wordt Eddie Murphy door de bloedmooie Robin Givens dan ook afgewezen in “Boomerang”. Niet te verwonderen dat Eddie Murphy zijn debuut wilde maken als een ernstig acteur. In “Fences” vertolkte hij de rol van een mentaal gehandicapte zoon van een baseball-speler (toch wel gevaarlijk om daardoor niet juist een karikatuur neer te zetten!). Maar zelfs “Beverly Hills Cop 3” van John Landis (1994) bracht hem niet opnieuw op de voorgrond.
Privé is Murphy gehuwd met het voormalige fotomodel Nicole Mitchell en ze hebben drie kinderen: Bria, Myles en Shane. Bij een zekere Paulette McNeely heeft hij nog een Eddie jr. Dat is het enige kind dat hij heeft erkend uit de talloze vaderschapsprocessen die tegen hem lopen (recent nog heeft Scary Spice hem zo’n proces aangedaan). Zelf is hij van arme komaf. Zijn vader (een politieman, die bij het amateurtoneel was) stierf toen hij acht was en zijn stiefvader heeft hem heel streng opgevoed. “Maar dat heeft mij voor veel onheil behoed,” aldus Murphy, die geen vijf zinnen kan zeggen zonder er de godheid eens bij te halen. En dan niet als vloek, hé! Hij woont gedeeltelijk in Beverly Hills (in het paleis van 1001 nacht dat hij van Cher heeft gekocht) en gedeeltelijk in New Jersey.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.