Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse tekenaar William (Bill) Hanna is overleden.

Samen met Joseph (Joe) Barbera (1911-2006) maakte hij voor Metro-Goldwyn-Mayer tekenfilms van Tom en Jerry van 1940 t/m 1957. Daarmee doorbraken ze monopolie van Walt Disney. Aangezien Bill Hanna eigenlijk een metselaar was, kan men zeggen dat hij de “Goscinny” van het duo was en Barbera de “Uderzo”. Maar Wikipedia zegt dan weer dat Hanna meer de zakenman was en Barbera de beste tekenaar en grootste grappenmaker. Alleszins was het een paar “tot de dood hen scheidde”. Het eerste T&J-filmpje was “Puss gets the boot” uit 1939, maar reeds in 1942 met “Yankee Doodle Mouse” veroverden ze hun eerste oscar ten nadele van Disney. In de volgende negen jaar zouden ze Disney nog zeven keer het nakijken geven! In 1957 met de opkomst van de televisie werden ze door MGM ontslagen, maar dat was – naar hun eigen zeggen – het beste wat hen kon overkomen, want zij waren de eersten om zich op het nieuwe medium te werpen. Aangezien zogenaamde “full animation” 26 tekeningen per seconde vergde, waagde zelfs Disney zich oorspronkelijk niet aan wekelijkse afleveringen van 25 minuten. Zij wel en wel dankzij een methode die zij “semi-animatie” noemden. Dat wil zeggen dat niet alle in beeld zijnde figuren werden geanimeerd of dat sommige animaties ook geregeld terugkeerden. Hun eerste figuurtjes waren “Yogi-Bear” en “Huckleberry Hound”, maar het was vooral met “The Flintstones” (vanaf 1960) dat ze doorbraken. Tekenaars die voor hen werkten waren o.a. Ed Benedict (1912-2006) en Iwao Takamoto (1925-2007). Deze laatste had leren tekenen toen hij tijdens de Tweede Wereldoorlog als Japanse Amerikaan was opgesloten in het interneringskamp van Manzanar in de Californische woestijn. Hij was o.m. de uitvinder van het groene ruimtewezentje Great Gazoo, dat latere afleveringen van “The Flintstones” zou teisteren. Ook Scooby-Doo (genoemd naar de slot”woorden” van Sinatra’s “Strangers in the night”) is zijn uitvinding.
Hanna & Barbera zouden ongeveer 75% van de markt voor zich opeisen met o.a. Scooby-Doo, Top Cat, The Jetsons, Magilla Gorilla en, niet te vergeten, The Smurfs! Zij schrokken er ook niet voor terug om “levende” figuren tot animaties te herleiden, zoals Laurel & Hardy, Mork & Mindy of Mr.T. Hanna en Barbera moesten zich, zoals iedereen, ook eens aan een langspeelfilm wagen (“Charlotte’s web”, een ontroerend verhaal over een spin), maar het was enkel een artistiek, zeker geen commercieel succes. De enige T&J-langspeelfilm was geen van beide, maar van Phil Roman uit 1993, die eerder in de Disney-traditie lag met een tranerig verhaaltje over de twee eeuwige vijanden die een pact sluiten om zich over een weesmeisje te ontfermen. Het is ook de enige film waarin T&J pràten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.