25 jaar geleden: Telefacts over schijnhuwelijken

Als Paul Jambers toeslaat, dan staan de anderen in de kou. Dat zal ook Marc Hoogsteyns ondervonden hebben die zijn bijdrage over spijbelende ambtenaren helemaal gemarginaliseerd zag, ook al trachtte hij met verborgen camera-toestanden toch nog het laken een beetje naar zich toe te halen. Het was echter een ongelijke strijd. Niet alleen had Jambers met zijn “schijnhuwelijken” weer een actueel thema aangeboord, op de koop toe konden – gezien het onderwerp – een aantal geïnterviewden niet in het beeld komen, waardoor Pieken Paultje de kans schoon zag om zelf nog wat meer in de belangstelling te komen. En het stoorde zelfs niet eens.

Integendeel, ik voelde me veel meer op mijn ongemak wanneer hij wél zonder schroom zo’n onwaarschijnlijk koppel (een oudere vrouw en een jonge Turk die via zo’n huwelijk aan een verblijfs- en/of werkvergunning tracht te geraken b.v.) in beeld bracht. En nog meer als hij op de man af (of beter: op de vrouw af) durfde te vragen of zij wel seksuele betrekkingen had met het beeldige knaapje wiens foto weliswaar het dressoir sierde, maar die verder in geen velden of wegen te bekennen was. Jambers daalde hier af naar hetzelfde niveau als die ambtenaar die een bepaald koppel afdreigde met de woorden: “Ik zal u volgen om na te gaan of ge mekaar wel graag ziet.
Ondanks het feit dat zo’n gearrangeerde huwelijken zeker bestaan (Jambers heeft het overigens nog niet eens gehad over de huwelijken van oude snoepers met jonge Thaise of Ghanese vrouwtjes die dan in de prostitutie terechtkomen), toch is de grens moeilijk te trekken en ik gruwel alvast bij de gedachte dat één of andere ambtenaar zijn neus tussen mijn lakens komt steken.
Het toeval wil immers dat een van mijn vriendinnen ooit bij zo’n “schijnhuwelijk” is betrokken geweest. Maar wat heet “schijn”? In Roemenië komt ze een goed ogende bink tegen (zijzelf oogt trouwens ook goed, laat dat duidelijk zijn), een typische vakantieliefde ontstaat, maar nadien wil de Roemeen mee naar België. Eens hier aangekomen, blijkt het paartje allesbehalve voor elkaar in de wieg gelegd, maar toch huwt mijn vriendin met de man omdat hij anders uit het land dreigt te worden gezet. Kort nadien zijn ze uiteraard gescheiden. Is dit een misdrijf? Geldgewin was er alvast niet mee gemoeid! En om het nog wat pikanter te maken, zou ik eraan kunnen toevoegen dat de man in eigen land ook kritiek had gehad op de (toen nog communistische) regering. Mag het dàn wel? Of doen we dan aan politiek? Enzovoort. Het probleem is lang niet zo eenduidig als uit deze korte reportage mocht blijken. De vraagstelling in de Berchemse Cogels-Osylei of huwelijken tussen Islamieten en Belgen de integratie bevorderden had dan ook niets, maar dan ook werkelijk helemaal niets met het onderwerp te maken. Men sloeg de bal hier totaal verkeerd. Velen vroegen zich af of de reportage van Jambers nu koren op de molen van het Vlaams Blok was of niet. Ik wens mij daarover niet uit te spreken maar deze vraagstelling was het alleszins!

Een gedachte over “25 jaar geleden: Telefacts over schijnhuwelijken

  1. We zijn 21 jaar verder en er is nog geen mieter veranderd wat deze problematiek betreft. Ge moet niet vragen hoe vastgeroest de politiek is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.