In 1990 heb ik één van de grootste vergissingen uit mijn journalistieke carrière begaan. Voor het jongerenblad Graffiti zou ik een jonge atlete interviewen die op de Olympische Spelen van Barcelona twee jaar later misschien wel kans had op een medaille. Ik had de keuze tussen twee zussen die aan triatlon deden: Mieke en Veerle Suys. Ik koos voor Veerle om redenen die vooral de fotograaf kon beamen en dat bleek een historische vergissing. Veerle zou later nog wel schitteren in niet-Olympische disciplines als reddend zwemmen en dergelijke, maar het was haar zus Mieke die een internationale carrière zou uitbouwen…

Nu kent u ze nog niet, maar in 1992 is zij in Barcelona misschien onze voornaamste kandidate voor een medaille op de Olympische Spelen: Veerle Suys, negentien, triatlete uit Wondelgem bij Gent. Een gesprek over sportieve ambitie, inzet, bezetenheid, maar ook: onbegrip op school, financiële moeilijkheden en (bijgevolg) de eeuwige strijd voor sponsorgelden…
Gelukkig hoeven we nu niet meer uit te leggen wat een triatlon is. In reactie op de dronken weddenschap van twee oud-mariniers die zich niet wilden laten imponeren door een stel jonge recruten, combineerden op 18 februari 1978 twaalf inwoners van Hawaï de drie zwaarste uithoudingsproeven op het eiland: de Waikiki Rough Water Swim (3,9 km), de Around the Island Bike Race (180 km) en de Honolulu Marathon (42,145 km). Een welhaast waanzinnige onderneming die echter heden ten dage nog altijd de ultieme natte droom is van iedere triatleet. Daarvoor hoeven we alleen maar in de ogen van Veerle Suys te kijken, als we haar de vraag stellen…
IMGTwaalf jaar later is triatlon niet meer louter een ‘showing off’ van enkele macho’s, maar een erg in de breedte uitgebouwde sport, met aan de top zelfs enkele atleten (ook in ons land) die er als full-time profs mee bezig zijn. Daarvoor heeft men wel de diverse afstanden gehalveerd of liever nog tot een kwart teruggebracht, zodat de beoefenaars van deze uitputtende sport toch meerdere keren per seizoen aan een competitie kunnen deelnemen.
Bovendien is het ‘novelty effect’ weggeëbd en stellen de media zich niet langer aan als Peeping Toms aan (wie herinnert zich niet de beelden van het meisje dat door uitputting zelfs haar lichaamsfuncties niet meer onder controle had?) zodat kortere afstanden tegemoet moeten komen aan de eisen van de toeschouwers, zowel langs de baan als voor het televisiescherm. Tenslotte is het toch ook boeiender als Greg Lemond de Ronde van Frankrijk met acht seconden wint, tegenover de twee uur negenenveertig minuten die in 1903 Maurice Garin van René Pothier scheidden…
Met die wijsheid voor ogen, is de kwart-triatlon als demonstratiesport in het programma van de Olympische Spelen van Barcelona 1992 opgenomen. Voorlopig is deze sporttak nog niet erkend als een volwaardige Olympische discipline, maar de vooruitzichten zijn wel goed, aangezien demonstratiesporten bij de volgende Spelen meestal worden aanvaard (denken we maar aan het tennis of het vrouwenjudo). Bovendien was er een geslaagd experiment tijdens de pas afgelopen Gemenebestspelen.
98 veerle suysSneller dan de jongens
Aangezien triatlon uit drie, inzake musculatuur zelfs min of meer ‘tegengestelde’ sporten bestaat, wordt men niet onmiddellijk triatleet, men beoefent eerst één van de drie onderdelen. Net als Lieve Paulus, op dit moment nog de succesrijkste Belgische triatlete, is Veerle Suys als zwemster begonnen.
En eveneens net als Lieve, is ook zij reeds enkele malen als eerste uit het water gekomen, daarbij ook de mannelijke tegenstrevers achter zich latend. Uiteraard een hele voldoening voor een meisje, dat daarna echter met lede ogen moet toezien hoe de jongens op de wielerproef weerwraak nemen. Is het opmerkelijk dat naarmate de afstanden langer worden de vrouwen steeds meer de evenknie of zelfs de meerdere worden van ‘het sterke geslacht’ (in de recent gehouden wereldkampioenschappen lopen over 24 uur heeft de beste Belgische vertegenwoordigster een betere prestatie neergezet dan haar mannelijk equivalent), dan is het toch opvallend hoezeer het traditionele verschil gehandhaafd blijft bij het wieleronderdeel, ook al heeft Jeannie Longo een werelduurrecord gevestigd dat scherper staat dan dat van Fausto Coppi destijds…
Wat nu Lieve Paulus betreft, deze heeft niet zo’n schitterend seizoen achter de rug en indien zij deze neergaande trend dit jaar niet weet om te buigen, dan zou onze vertegenwoordigster in Barcelona wel eens de naam Suys kunnen dragen… Over de voornaam kan er echter nog wat betwisting ontstaan. Mieke, de drie jaar oudere zus van Veerle, is op dit moment nog sterker dan onze gesprekspartner, maar ‘time is on her side’, elk jaar is de afstand tussen beiden kleiner geworden en het moment dat Veerle haar zus naar de kroon dingt, kan niet meer veraf zijn.
Ze heeft pretlichtjes in haar ogen als ze aan deze onafwendbare evolutie denkt en zoals ze daar voor me zit in de zetel, lijkt ze wel het toonbeeld van een jonge brok gezonde energie. Gek eigenlijk, want Veerle is ziek. Ze weet niet wat het is en haar dokter evenmin, het zou een soort allergie zijn die zich soms uit in hoestbuien, waartegen ze weinig of geen verweer heeft omdat ze in de loop van het voorbije seizoen te diep in haar reserves heeft getast. “Te diep gegaan?” vraag ik. “Je gaat altijd te diep,” antwoordt ze, gewoon.
Hoe dan ook, nu blijven de hoestbuien uit, ze is dus allezins niet allergisch aan mij, een troost.
97 veerle suysPesterijen op school
Als de fotograaf een paar dagen later contact met haar opneemt voor een fotosessie, zit ze gelukkig alweer op school. De foto’s worden dan ook genomen in de tuin naast de Sint-Vincentiuskliniek in Gent, waar Veerle het laatste jaar voor kinderverzorgster studeert.
Dat ze ‘gelukkig’ weer op school zit, slaat evenwel op haar gezondheidstoestand, want zo ‘gelukkig’ is Veerle nu ook weer niet op school. Zoals de meeste jonge topsporters in België stuit ze meestal op een muur van onbegrip als het gaat om het verkrijgen van een aantal faciliteiten om bijvoorbeeld aan belangrijke wedstrijden in het buitenland deel te nemen. En als dat dan toch al het geval is (zoals bij het wereldkampioenschap voor junioren in Genève), dan is er altijd wel een of andere ‘meester Buys’ (*) die daarover gniffelend een opmerking moet maken als er al eens iets fout loopt tijdens de les…
En wat nog erger is: om het diploma van kinderverzorgster te halen is het uiteraard noodzakelijk een aantal stages te doorlopen. Welnu, Veerle is er stellig van overtuigd dat men haar stelselmatig de verst afgelegen stages laat doen.
Men moet nochtans van erg slechte wil zijn om te durven veronderstellen dat Veerle van het slag is dat zich aan bepaalde verplichtingen tracht te onttrekken. Ze is integendeel iemand die het zichzelf zeker niet makkelijk maakt. Omdat triatlon nu eenmaal de optelsom is van drie disciplines, is ze naast lid van de Gentse Triatlonclub ook nog lid van de Eeklose zwemclub van Herman Verbauwen, de wielerclub Hertekamp-Van Wijnendaele en de atletiekclub Ajax Gent, dat laatste zelfs reeds van op erg jeugdige leeftijd. En aangezien enkel haar uitrusting wordt gesponsord door een gespecialiseerde winkel in de Gentse Veldstraat, moet ze tussendoor ook nog aan geld zien te geraken om haar sport te beoefenen. Daarvoor geeft ze bijvoorbeeld zwemles in Merelbeke of is ze in de zomer redster aan onze kust. Men kan dus moeilijk beweren dat ze gewoon op haar luie krent blijft zitten en de privileges als sporter op zich laat afkomen!
77 veerle suysBovendien is haar vraag niet onredelijk. Men moet heus niet naar Oost-Europa (voor de val van de Muur) of naar de Amerikaanse universiteiten verwijzen om te bewijzen dat schoolgaan en topsport toch kunnen worden gecombineerd.
In Genève leerde Veerle een achttienjarige Nederlandse jongen kennen die slechts in de voormiddag school diende te lopen, terwijl hij zich ’s namiddags volledig aan zijn training kon wijden. Die had dan ook reeds een volledige triatlon gedaan, wat in Belgïe onder de 21 jaar verboden is (terecht overigens, vindt Veerle).
In september zal, als alles meezit, echter niet alleen haar schooltijd achter de rug liggen, dan gaat ze ook de grote plas oversteken. Met het vliegtuig deze keer, nadat ze wel reeds deel heeft uitgemaakt van een team dat al zwemmend de ‘kleine plas’ (het Kanaal) heeft overgestoken. In de Verenigde Staten zal ze als begeleidster optreden van een politieteam dat in het kader van een anti-drug-manifestatie de afstand tussen New York en Miami al fietsend zal overbruggen. Zelf zal ze de gelegenheid hebben om tussendoor aan wedstrijden deel te nemen. Bovendien is ze nu nog steeds op zoek naar mogelijkheden om dat verblijf in de Verenigde Staten een beetje te rekken. En, neem het van ons aan, dat is niet om eens naar Disneyland te gaan kijken!
Veerle is dus zodanig door sport bezeten, dat men zich kan afvragen waarom ze dan niet naar een sportschool is gegaan? “Dat was ik inderdaad van plan, maar ik was verplicht om op internaat te gaan en dat was financieel niet haalbaar: we zijn thuis met zeven, zodus…”
“En zoveel schoonheid heb ik nooit gezien…”
Gezien de zeer diverse aard van de triatlon-onderdelen is het trainingsschema van een triatleet wel iets heel bijzonders. Hoe ziet dat er bij Veerle uit? “In de winter train ik tijdens de week bijna uitsluitend op lopen en zwemmen. Als ik van school kom, is het meestal bijna te donker om nog te gaan fietsen. Soms train ik wel eens op de rollen. Maar over het algemeen kan men stellen: vijf dagen lopen, driemaal gecombineerd met zwemmen, en tijdens het weekend fietsen.”
Haar eerste triatlon reed Veerle op een geleende fiets. Het zwemmen en lopen daarentegen beoefent ze reeds van kindsbeen af. Toch bleek dat wielrennen uiteindelijk nogal mee te vallen (als ze als training wel eens deelneemt aan weg- of baanwedstrijden heeft ze het wel lastig met het in groep rijden, maar in triatlon is dat juist verboden). Het is echter het lopen dat haar het zwaarste valt. “Inderdaad. Op de piste betwistte ik altijd de sprintnummers en dat is een totaal andere manier van lopen. Ik ben dat nog steeds niet ontwend, vandaar ook dat ik hiervoor het meeste train.”
De kwarttriatlon wordt wel eens het sprintnummer van het triatlon genoemd. Alhoewel de vergelijking met de atletiek niet helemaal opgaat, denkt Veerle toch dat de korte afstand ook later, als ze de langere ook mag betwisten, haar beste onderdeel zal blijven. Toch droomt ze, zoals gezegd, van Hawaï. Ze vertelt gepassioneerd over het meisje dat dit jaar de Iron Man won bij de vrouwen en slechts tien mannen moest laten voorgaan. “Maar zij zag er zelf ook helemaal als een vent uit. Die spieren!”
Daarmee brengt Veerle een thema aan dat we zelf – uit schrik van seksisme te worden beschuldigd – niet durfden aan te snijden: de vrouwelijke sportbeoefening en de weerslag ervan op de fysieke schoonheid. Op het moment van ons gesprek loopt op de televisie de graatmagere Lisa Martin naar een overwinning in de marathon van de Commonwealth Games. “Ze heeft haar haren opgestoken, net als ik,” zegt Veerle. Maar daar houdt de vergelijking dan ook op. Veerle ziet er nu, euh… hoe zou ik het zeggen, nog erg vrouwelijk uit. Nochtans zal triatlon uiteindelijk nog meer roofbouw op haar uiterlijk plegen als de marathon nu bij Lisa Martin doet. Maalt ze daar niet om? “Hoegenaamd niet. Ik leef voor mijn sport en zolang ik het graag doe heb ik daar alles voor over.”
En geldt dat dan ook voor de rest van haar privé-leven: vrijen, eventueel trouwen, kinderen hebben? “Oeioeioei, daar heb ik nog niet aan gedacht, hoor. Maar als het er ooit van komt, zal het toch met een sportman zijn, zodat we op z’n minst samen kunnen gaan trainen!”

Referentie
Ronny De Schepper, Barcelona ’92 voor Veerle Suys?, Graffiti nr.42 van maart 1990

(*) Een referentie aan Frank Dingenen in “Meester hij begint weer”, een erg populaire televisieserie in die tijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s