Een nokvolle Gentse opera had grote verwachtingen voor de première van het geliefde « In het Witte Paard », doch het publiek kwam bedrogen uit.

Het nieuwe toneelbeeld beperkte zich tot op en neer gaande doeken zonder inhoud, die er oorzaak van waren dat verschillende van de 22 taferelen geen doorgang konden vinden en vele voor het werk belangrijke details totaal verloren deden gaan. Ook de toevoeging van werken van Johann Strauss ten nadele van de eigenheid van de Benatzky-sfeer was overbodig. Waarom ook een nieuwe slechte onmuzikale vertaling naast een onverantwoorde bewerking van Gabriël van Landeghem ? De bestaande vertaling heeft meer draagkracht en meer muzikale mogelijkheden.
Koordirigent Andreas Hempel had ook de muzikale leiding in handen, echter veel te traag om in de show-operette de nodige schwung te krijgen. Choreograaf André Leclair blijft aandachtsloon voor ritme en vooral coördinatie in beweging. Uit de lange rolbezetting onthouden wij slechts de waardevolle inzet, vlotheid, duidelijke uitspraak en stuwing uitgaande van Frank Van Laecke als piccolo en Willy De Swaef als Gieseke. Een herverdeling van de rolbezetting, de vroegere regie, het vroegere decor en vooral de bestaande vertaling, ware zeker in het voordeel geweest van alle andere vertolkers. Na de mislukte « Norma »-regie, heeft de Opera voor Vlaanderen nu ook deze operette kapot gekregen. Als men niet beter kan, houdt men het best bij gewaarborgde tradities, die minder zullen kosten. Men moet goede werken niet veranderen òm te veranderen, men brengt ook geen Verdi-aria’s bij Puccini. Een rommelige carnaval-vertoning de Opera voor Vlaanderen onwaardig.

Een positieve uitzondering was de Belgische bas-bariton François Van Eetvelt, die lange tijd verbonden is geweest aan de Koninklijke Vlaamse Opera te Antwerpen en laureaat was van de BRT-wedstrijd in 1978. Ikzelf zag hem aan het werk als keizer Franz Joseph I in “Het Witte Paard” (Gentse Opera, 08/11/1985), als luitenant von Schweinitz in “Der Betterstudent” (O.V.V., 13/6/1986) en als Zaretski in “Onegin” (VLO). Willy Maijeur brengt op deze pagina verslag uit over zijn prestaties in “Mozart en Salieri” en “The bells”.

Referentie

Roger De Vocht, Mét boe en bah, De Rode Vaan nr.47 van 1985

2 gedachtes over “Dertig jaar geleden: “Het Witte Paard” in de Gentse opera

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.