45 jaar geleden: verbod op vrouwenvoetbal opgeheven

66 kristine lillyAlhoewel op 31 oktober 1970 de Duitse voetbalbond het 15 jaar oude verbod op vrouwenvoetbal had opgeheven, zal het nog tot 1991 duren vooraleer in China de finale van de eerste wereldbeker voetbal voor vrouwen werd gespeeld. De VS haalden het in de finale van Noorwegen met 2-1. United States forward/midfielder and captain Kristine Lilly (foto) became the first player – male or female – to reach 300 caps on 18 January 2006, when she appeared against Norway in the Four Nations Tournament.

Het vrouwenvoetbal heeft met tal van vooroordelen te kampen: het zou niet attractief genoeg zijn (te traag, te weinig technische hoogstandjes), de beoefenaars ervan zouden manwijven zijn enz. Daar zijn allerlei tegenargumenten voor te bedenken, maar de boutade van voetbalster Marina Verdonck dat “er evenveel lesbiennes zijn bij ons als er homo’s zijn bij Club Brugge” is echter pertinent onwaar. Volgens de Duitse sociologe Birgit Palzkill ligt het percentage lesbiennes in de sport alleszins hoger dan in de doorsnee maatschappij, omdat topsport staat voor een aantal mannelijk geachte normen: kracht, strijdlust, agressie. Daarom stelt Dr.Gert Hekma dat juist daardoor vele vrouwen hun geaardheid ontdekken in de sport: “Vanwege het fysieke en speelse karakter van het sporten is het bij uitstek een milieu om seksuele voorkeuren te ontdekken en te exploreren.” Omgekeerd is het evenzeer waar dat mannelijke homofilie vaak in artistieke middens voorkomt, precies omdat hier dan weer “vrouwelijke” waarden gelden. Om de uitspraak van Verdonck dus met de werkelijkheid te doen kloppen, zou ze als volgt moeten luiden: “In de sport zijn er evenveel lesbiennes als er homo’s zijn bij het ballet of de opera.
Maar als we bij het voetbal blijven (de Belgische competitie werd overigens op een bepaald moment gesponsord door Tampax), begin 1997 was er in Italië een proces hierover omdat voorzitter Michele De Caminata de vrouwelijke voetbalploeg van Brescia, met de welluidende naam “The Bluesclub”, had opgedoekt met als argumentatie dat het “meer om lesbische seks dan om sport” zou gaan. De meisjes hadden De Caminata een proces aangedaan omwille van die uitspraak en dat hadden ze beter niet gedaan want rechter Luca Pistorelli sprak hem vrij: “De idee dat het een belediging is als iemand je homoseksueel noemt, dat daardoor je waardigheid is gekwetst, moet met kracht van de hand worden gewezen,” aldus de gedachtengang van de rechter. Hij berispte De Caminata wel “omdat hij de privacy van de vrouwen had moeten respecteren, ongeacht hun seksuele voorkeur.“
Begin 2003 nam dan weer Barney Davidson ontslag als manager van het Engelse vrouwenvoetbalteam Gretna. De ex-speler van Leicester City gaf als reden dat de vele lesbische relaties in zijn team de sfeer verpestten: “Zeker acht van mijn speelsters hebben een verhouding met een medespeelster. Als een relatie stuk loopt, leidt dat iedere keer tot problemen en kan ik tijdelijk geen beroep doen op beide speelsters.”
Ook VRT-sportjournalist Eddy Demarez verklaart in De Morgen van 30/7/1998: “In het vrouwenvoetbal is 80 procent van de spelers lesbisch.” Een percent dat in HLN van 3/2/1999 ook wordt bijgetreden door de vroegere zwemster Pascale Verbauwen. Zij vond haar vriendin Yvette bij het voetbal b.v., maar bij de zwemsters kent ze geen enkele lesbienne. “En ik kan het weten hé,” voegt ze eraan toe.

Referentie
Tim Tate, Girls with Balls – The Secret History of Women’s Football, John Blake Publishing, 2013

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s