George Sluizer (1932-2014)

georgeHet is al een jaar geleden dat de Nederlandse filmregisseur George Sluizer is overleden.

Sluizer studeerde aan de filmschool van Parijs en deed daarna ervaring op als regieassistent bij Bert Haanstra. Zo droeg hij bij aan het scenario van de film Kleren maken de man. Hij maakte in 1961 (met steun van Haanstra) een korte film (29 min.) getiteld De lage landen, ook wel Land uit mensenhanden genoemd, waarvoor hij een aanmoedigingsprijs won op de Berlinale van 1961. Sluizer maakte in de jaren erna diverse documentaire films en opdrachtfilms, totdat hij in 1972 debuteerde met de langspeelfilm João en het mes.
In 1977 verfilmt George Sluizer de roman “Twee vrouwen” van Harry Mulisch met Bibi Andersson, Anthony Perkins, Sandra Dumas en Chris Lomme. De veertigjarige Laura Tinberg is op de vlucht voor haar herinneringen. Tijdens een reis naar Zuid-Frankrijk, waar haar moeder begraven wordt, denkt ze terug aan haar verleden. Jaren na haar echtscheiding ontmoet ze de twintigjarige Sylvia, wier impulsiviteit haar onmiddellijk fascineert. Na een tijdje trekt het meisje bij haar in. Om Laura’s droom ooit een kind te hebben te realiseren, verleidt Sylvia Alfred, Laura’s ex-man…
In 1982 was Sluizer getuige van een moord die de latere premier van Israel Ariel Sharon op twee Palestijnse kinderen gepleegd zou hebben. Tijdens de beruchte slachting in de vluchtelingenkampen te Sabra en Shatila (gedurende de Israëlische aanval op Libanon) zou Sharon de kleuters van op korte afstand doodgeschoten hebben met zijn eigen vuurwapen. Ook Sluizers cameraman was hiervan getuige. Nadien heeft George Sluizer herhaaldelijk gepoogd om juridische stappen te ondernemen tegen Sharon en Israël, maar dat was uiteraard niks genodderd zoals ze in mijn dialect zeggen…
In 1988 maakte hij de Europese klassieker Spoorloos naar het boek van Tim Krabbé met in de hoofdrollen Johanna ter Steege, Eugene Bervoets en Bernard-Pierre Donnadieu. Het succes bracht hem naar de Verenigde Staten, waar hij een Engelstalige versie van de film mocht maken getiteld The Vanishing. De oorspronkelijke versie, “Spoorloos”, vond ik een ontzettend knappe film, maar uiteindelijk bleek deze Amerikaanse remake de grootste schande van het jaar te worden. Kiefer Sutherland werd helemaal niet gecast in de rol van de intellectuele amateur-wielrenner (net zoals de auteur van het boek, Tim Krabbé) die zijn vakantie doorbrengt in het zuiden van Frankrijk (er staan wel mountain-bikes op het dak van de wagen, maar er wordt niets mee gedaan; heel die prachtige sfeer is totaal weg) en Jeff Bridges mocht wel een leraar blijven (chemie), maar is niet de briljante wiskundige die de perfecte moord pleegt, nee, hij is eerder een “gewone” Amerikaanse “fruitcake“, zoals er zoveel in Hollywoodfilms rondlopen.
Maar dat is nog het minste van de hele “Hollywoodisering” van deze film. Ik dacht dat ik de diepste krochten van deze amusementsindustrie reeds had meegemaakt, maar wat volgt deed alles de baard af. Op het ogenblik dat de originele film eindigt (namelijk met het vreselijk beklemmende beeld van onze landgenoot Gene Bervoets met de aansteker in de kist) komt er zowaar nog een half uur gratis en voor niks bij, een kopie van het einde van “Cape Fear” met om de minuut een nieuwe wending, met doden die weer tot leven komen en natuurlijk mét een happy end. Zoiets geeft uiteraard tal van mogelijkheden: King Lear overleeft uiteindelijk zijn boze dochters, Ophelia is niet écht dood, Othello en Desdemona leven nog lang en gelukkig.
Maar wacht, je denkt dat je het nu wél allemaal hebt meegemaakt, de kots komt je al tot in de keel, maar néé: het kan nog altijd erger. In de slotscène wordt er gezegd: “Het oorspronkelijke boek was al formidabel, maar dit wordt zéker een bestseller” (een walgelijke allusie op het feit dat Tim Krabbé weigerde de vertaling van zijn werk uit te geven samen met de release van de film, gewoon omdat hij het een sléchte vertaling vond – wie weet, misschien had de vertaalster dat einde er ook in de roman bijgefantaseerd?). En dan is er koffie. Waarop Sutherland en Nancy Travis: “Nee, dank u, dat drinken we niet meer.” In de koffie had Bridges namelijk een slaapmiddel gedaan, snappu? Humor! Die Nancy Travis krijgt als tweede lief van Sutherland, gezien dat einde, een veel te belangrijke rol toebedeeld (een verkeerde interpretatie van feminisme als je het mij vraagt). Niet alleen ten koste van het scenario, maar ook ten koste van het eerste liefje, Sandra Bullock, die veel beter acteert, veel mooier is, veel meer gezonde sex-appeal heeft.
In 1993 mocht Sluizer toch aan een nieuwe Amerikaanse film beginnen, Dark Blood. De film startte echter al met budgetproblemen en Sluizer kwam diverse malen in conflict met actrice Judy Davis. Vervolgens overleed hoofdrolspeler River Phoenix plotseling aan een overdosis drugs. Wat Sluizers doorbraak had moeten worden, werd niet afgemaakt.
Sluizer vervolgde zijn koers met Crimetime en een aantal Spaanstalige films. In 2006 maakte Hans Heijnen de documentaire George Sluizer – Filmen over grenzen, waarin wordt teruggeblikt op de carrière van Sluizer als filmmaker, zijn intensieve en perfectionistische stijl, en de lange en zware dagen die hij zijn filmploeg liet maken.
In 2010 gingen Sluizers films Homeland en The Chosen One in roulatie, waarvan hij de laatste door gezondheidsproblemen niet heeft kunnen afmaken en waarvoor hij de regie-credit deelde met Rob Schneider. In 2012 maakte hij alsnog Dark Blood af door de ontbrekende scènes te vervangen door een commentaarstem. In datzelfde jaar verscheen een boek over zijn leven, getiteld Wie zijn ogen niet gebruikt is een verloren mens, geschreven door Hans Heesen, en in 2014 ging de documentaire Sluizer Speaks geregisseerd door Dennis Alink in première, waarin zijn roerige leven in de filmindustrie behandeld wordt. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.