In februari 2014 vierde de Amerikaanse songschrijver Gerry Goffin nog zijn 75ste verjaardag, maar sinds vorig jaar weten we dat het ook zijn laatste is geweest. We kennen hem vooral als de echtgenoot van singer-songwriter Carole King, waarmee hij in 1959 in het huwelijk was getreden. Ondertussen zijn ze al lang uit elkaar, want Goffin was een womanizer die haar voortdurend bedroog. Al is dat misschien niet het juiste woord, want soms kondigde hij zelfs op voorhand aan met wie hij naar bed zou gaan. Toch kwamen ze later blijkbaar nog altijd goed overeen tot aan zijn dood. En vooral… hun songs hebben eeuwigheidswaarde gekregen. (*)

Gerald Goffin was born in Brooklyn and enlisted with the Marine Corps Reserve after graduating from Brooklyn Technical High School. He married Carole King in August 1959 (he was 20; she was 17), and the husband-wife team pursued a successful songwriting career, notably as part of the famous Brill Building songwriting collective. Their breakthrough hit was “Will You Love Me Tomorrow”, which was recorded by the Shirelles and went to number one on the Billboard Hot 100 in January 1961. His other number ones with King were “Take Good Care of My Baby” by Bobby Vee, “Go Away Little Girl” by Steve Lawrence (later a number one hit for Donny Osmond), and “The Loco-Motion” by Little Eva (later a number one hit for Grand Funk Railroad and a number three hit for Kylie Minogue). They also wrote “Pleasant Valley Sunday” which was recorded by the Monkees and which reached the number three spot on the Billboard chart in the U.S.
Although they divorced in 1968, the two continued to work together for some years afterward. They are the parents of singer-songwriter Louise Goffin and Sherry Goffin Kondor. According to King’s memoir, Goffin suffered from mental illness following ingestion of LSD, eventually undergoing treatment with lithium and electroshock therapy, and was diagnosed with manic depression.
In addition to King, Goffin also collaborated with other songwriters, notably Barry Mann, Russ Titelman, Barry Goldberg and Michael Masser. His greatest achievement without Carole King is “It’s Not the Spotlight” with Barry Goldberg, recorded by Manhattan Transfer, Rod Stewart and Kim Carnes.

(*) In 2008 is er iemand die had uitgerekend dat Goffin zeven Amerikaanse nummer één hits had geschreven en 59 die de top veertig hebben bereikt; de meeste dus in samenwerking met Carole King. Wat mij het meest verwonderde was dat Gerry Goffin voor de teksten zorgde en Carole King voor de muziek. Dat kwam omdat zowel het vroegere “Will you still love me tomorrow” als het latere “Natural woman” en alles wat daartussen lag, vooral het vrouwelijke standpunt benadrukte. En bij het bevriende echtpaar Barry Mann en Cynthia Weil was dat inderdaad de rolverdeling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s