Op woensdag 18 maart stellen de KANTL en uitgeverij Atlas Contact de nieuwe dichtbundel van Geert van Istendael “Het was wat was” voor. De auteur spreekt over de ontstaansgeschiedenis van het werk, en leest enkele fragmenten voor. Na de lezing wordt een kleine drink aangeboden in de salons van de Academie.
Locatie: Academiegebouw, Koningstraat 18, 9000 Gent
Aanvangsuur: 20 uur.
Toegang: gratis. Reserveren is niet noodzakelijk maar wel gewenst. Dit kan telefonisch op +32(0)9 2659340 of met het online-contacformulier.
Meer dan dertig jaar geleden stelde confrater Jan Mestdagh in De Rode Vaan reeds de bundel “Vlaanderen” van Geert van Istendael voor. Zoals het toen – en nu nog altijd – de gewoonte was, vormde dit de aanleiding om met het Vlaamse volk te spotten. De slogan “eigen volk eerst” moest nog worden uitgevonden, maar “eigen volk laatst” werd ook toen reeds gretig in praktijk gebracht.

Vlaanderen
(fragment)

Het honderden taaltjes pratende,
beschaamd beschaafd klappende,
het Frans hatende en er zich
keer op keer aan onderwerpende,
het Holland verafschuwende volk !

Het volk, de Paus en den Rus vrezende,
in grote magazijnen kopende,
het naar katholieke, dus vrije, scholen lopende,
op IJzertorens hopende,
op feesten de muil opensperrende volk !

Het nooit bijtende,
maar woeste massazang krijtende,
zijn complexen verwijtende,
de stad bestrijdende,
maar mateloos uitbreidende

Vlaamse volk. Vlaams volk ?
West-Vlaams hikkend, Gents slepend,
Antwerps kwakend, Brabants mompelend
en Limburgs monkelend, jankend
Vlaams volk. Vlaams volk ?

Gij Belgen van Germaanse tale,
van Gallische corruptie !
Gij Nederlanders die niet zakelijk zijt,
gij Fransen die niet frivool zijt,
gij potig, bombastisch, realistisch, bijziend volk !

Geert VAN ISTENDAEL

Zoals niet weinigen onder ons leeft Geert van Istendael in een haat-liefde verhouding met zijn zo vaak zo platte Vlaanderland. En zoals bij poëten niet ongebruikelijk is, heeft dit soort gemengde gevoelens uiteindelijk zijn expressie gevonden in een gedicht.
De Zang van van Istendael nu klinkt misschien niet zo verheven als deze waarin destijds de wrok van Achilleus voor het nageslacht bestendigd werd, maar hij is alleszins evenzeer to the point. De vulgaire mythomanie, de wansmaak, de klatergouden welvaart, de tot norm verheven mediocriteit worden deskundig onder vuur genomen en – wat bij dit soort scheldpoëzie belangrijk is : de dichter overschreeuwt zich nergens.
Aan afkeer en woede (en ergens ook aan wanhoop ?) wordt uiting gegeven in zowel beeldrijke als ritmische verzen, zodat dit « Vlaanderen » ook zeer geschikt is om voor te dragen. Waarom niet op de IJzerbedevaart ?
Als co-auteur van deze bundel figureert de bekende cartoonist Jan. Zijn tekeningen zijn niet zozeer « illustraties bij » dan wel volkomen originele tekeningen die op voet van gelijkheid een pittige disloog aangaan met de tekst. Waar de dichter zich nog vooral laat leiden door zijn verontwaardiging, daar heeft de tekenaar vooral oog voor het absurde, het groteske en uiteindelijk ook voor het relativerende.
Kortom : een uitgave die, vooral nu, in het vooruitzicht van 11 juli, in geen enkel Vlaamse huiskamer mag ontbreken.

Referenties
Geert van Istendaele en Jan, Vlaanderen, Uitgeverij Soethoudt, Perenstraat 15, 2000 Antwerpen, 37 blz.
Jan Mestdagh in De Rode Vaan nr.26 van 1982

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s