Vijftien jaar geleden: “The emperor’s dream”

01 Keizer KarelIn het Keizer Kareljaar pakte het BVV in de figuur van choreograaf Marc Bogaerts uit met “The Emperor’s Dream”. Ook hiervan helaas geen foto (meer), vandaar het standbeeld van Keizer Karel in het Prinsenhof in Gent.

Hierbij werd Keizer Karel gedanst door Bart De Block, die ook bij het Trocadero Ballet heeft gedanst en een coloratuurstem heeft (!). Op dat vlak is het dus te vergelijken met het oratorium van Dirk Brossé, waarbij de rol van Keizer Karel wordt vertolkt door contratenor Derek Lee Ragin. Maar de voornaamste aandacht ging naar Geneviève Van Quaquebeke.
In “The Emperor’s Dream” wil Bogaerts de paradox van vrijheid en onvrijheid schetsen. Als keizer heeft Karel macht over leven en dood, maar is hij zelf wel vrij? “Denk aan Filip en Mathilde,” zegt Bogaerts in een interview met Nic Balthazar. “Kortom, je probeert je in de ziel van zo’n figuur in te leven. En dat lijkt me belangrijk voor de moderne dans, omdat die vaak zo abstract geworden is dat het in veel gevallen een zekere ziel verloren heeft. En verlies je een ziel, dan verlies je ook vroeg of laat een publiek. (…) Ik heb het gevoel dat de moderne dans bezig is met een nieuw soort van incest. Vandaar dat ik de inspiratie ben gaan zoeken in totaal andere bronnen, en naast klassieke dansers ook aan de slag ben gegaan met circusmensen, turners, karateka’s, bodybuilders, operazangers, ijsschaatsers… (…) Met ijsschaatsen ben ik begonnen met een snottebelleke van zeven en heb mij zo omhoog gewerkt tot bij de Olympische kampioenen. In de turnwereld idem dito. Telkens ben ik begonnen met het kind. (…) Na postmodern komt voor mij een nieuwe strekking: total dance zal ik het noemen.”
Marc Bogaerts vertelde nog een paar leuke dingen. Zo vroeg hij de dansers om hun eigen dromen op papier te zetten. “De Vlamingen deden dat vol dt-fouten, de opstellen van de Duitsers waren veel te lang en de Japanners weigerden dat gewoonweg.” En tijdens een meditatieoefening met muziek vielen een aantal dansers gewoon in slaap! Over de oefeningen die Jean-Pierre De Decker met hen heeft gedaan durfde ik dan al niets meer vragen…
Uiteindelijk werd geopteerd voor een ballet zonder pauze, waardoor men in Carré wel een boete zal moeten betalen (omdat dit natuurlijk een nefaste invloed heeft op de omzet van de cafetaria).
Leerlingen van Sint-Lucas maakten een film als eindwerk over dit ballet en er was ook een tekenwedstrijd aan gekoppeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.