De Duitse film na de val van de Muur…

Vlag_oost_duitsland_ddr_geschiedenisleraarOp 9 november 1989 was er de val van de Berlijnse muur. Het eerste wat de Oost-Duitsers doen is zich massaal porno aanschaffen. Voor de rest wordt de “bevrijding” vooral gevierd met popconcerten. Volkomen terecht want de val van het communisme is op de eerste plaats te wijten aan het feit dat enerzijds dankzij de technologie (satelliettelevisie, schotelantennes), anderzijds dankzij de glasnost MTV nu ook achter “het ijzeren gordijn” kon worden ontvangen. Toch kan het er bij mij nog altijd niet goed in waarom een economische doctrine, die het communisme op de eerste plaats toch is, zich zo inliet met het verbieden van seks, pop en avantgarde.
Maar goed, exit het communisme, de tirannie van het kapitalisme kan nu dus voorgoed beginnen. Een typisch voorbeeld? Het alarm van een wagen die midden in de nacht een hele straat wakker houdt. Of hoe de verdediging van het privé-bezit zwaarder doorweegt dan het welzijn van een hele gemeenschap.

Anderzijds zijn ook andere kwalen nog steeds niet bezworen. Zo wilde Paul Verhoeven eindelijk zijn Hitler-project, dat hij destijds nog in Nederland opstartte, voltooien. Maar ook hier is er weer stront aan de knikker. Aangezien het de bedoeling is een “genuanceerd” beeld te geven van de dictator (“Vergeten we niet dat heel wat mensen dol waren op Hitler. Hij had een soort van charme die b.v. ook seriemoordenaars uitstralen”) zijn joodse organisaties reeds in het verzet gekomen tegen het draaien van de film. En aangezien joden erg veel invloed hebben in Hollywood…
Zij keren zich trouwens ook tegen “The Populist” van Ted Kotcheff (“Rambo”), want ook die wil een film wijden aan Hitler “zoals die door het publiek werd gezien.” En dan was er in 1996 ook nog “Vergiss mal Deutschland”, beter gekend als “Conversation with the beast” van Armin Müller-Stahl, waarin deze zelf de rol speelt van een 103-jarige Hitler, die terugkijkt op zijn “loopbaan”. Ook Müller-Stahl legt er de nadruk op dat Hitler “een mens” was, maar hiertegen werd niet geprotesteerd. Dat zal in de eerste plaats wel te wijten zijn aan het feit dat het geen Hollywood-productie is, maar anderzijds kan men Müller-Stahl moeilijk nazi-sympathieën aanwrijven. Hij heeft eerst carrière gemaakt in de DDR en is daar pas weggetrokken in het zog van de Biermann-affaire: “Na de holocaust heeft het (communisme) in Oost-Duitsland toch een tijdje gewerkt. Ik weet nog dat ik vlak na de oorlog in Berlijn op de tram zat, en door het raam naar de mensen keek. Aan een bepaalde halte zag ik een paar graatmagere oudjes met een nummer op hun arm getatoeëerd: het waren holocaust-slachtoffers. En nu waren ze communisten. En ze zagen er gelukkig uit. Ze waren ervan overtuigd dat het systeem op de lange duur tot een betere wereld zou leiden. De eerste generaties na de oorlog waren echt overtuigde communisten; de latere, die de ellende van de oorlog niet hadden meegemaakt, niet meer. Voor hen was de betere wereld niet iets waar je samen naar streefde, maar iets wat je gewoon aan de andere kant van de Muur kon vinden. (…) Nu is er nog slechts één systeem, het kapitalisme, en het is in duigen aan het vallen. Dus blijven we zoeken, en op een goeie dag zullen we een ander systeem vinden waarin we kunnen geloven. En het zal óók niet werken. Maar toch zal de mens altijd blijven dromen.” (tegen Kurt Vandemaele in Humo van 11/2/1997)
Tussendoor ook even vermelden dat een zekere Serge Falck in 1995 een “Romy” (Duitse Oscar) kreeg voor de film “Autsch!!!” die hij regisseerde en waarin hij ook de hoofdrol vertolkte. Falck is de zoon van Ludo Dierickx en Eva Maria.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s