Nicky Hopkins (1944-1994)

99 Nicky_HopkinsHet is vandaag al twintig jaar geleden dat Nicky Hopkins is overleden. Hij was mijn geliefkoosde rockpianist, als je fratsenmakers zoals Keith Emerson niet meetelt…

Na een klassieke opleiding begon Nicky Hopkins zijn muzikale carrière begin jaren zestig als pianist van de band van Screaming Lord Sutch, waar ook Ritchie Blackmore (een van de latere oprichters van Deep Purple) deel van uitmaakte. Daarna maakte hij deel uit van Cyril Davis’ Allstars, maar aangezien hij sinds zijn jeugd al aan de ziekte van Crohn leed, viel het hem erg lastig om te toeren en beperkte hij zich voortaan voornamelijk tot studiowerk.
Al snel werd hij een bekende pianist in Londen, en werd hij door veel bandjes gevraagd op hun nieuwe album mee te spelen. Dit deed Hopkins voor The Kinks, Donovan, The Who (hun eerste elpee), The Beatles (“Revolver”), John Lennon en vooral The Rolling Stones. Hij bedacht en speelde bijvoorbeeld de piano-intro van de single “We Love You”en hij speelde mee op volgende albums: Between the Buttons, Their Satanic Majesties Request, Beggar’s banquet, Let it bleed, Black and blue en Exile on Main Street.
Toen in 1969, tijdens de opnamen van Let It Bleed, Keith Richards niet kwam opdagen omdat hij ruzie had met Ry Cooder, die de mogelijke vervanger van Brian Jones zou worden, namen tijdens het wachten Nicky Hopkins, Mick Jagger, Bill Wyman en Ry Cooder de plaat Jamming With Edward op. De opnamen werden later ook op elpee uitgebracht, maar niet onder de naam The Rolling Stones.
Daarna speelde Nicky op “Truth” van de Jeff Beck Group naast Mick Waller op drums, John Paul Jones, de latere bassist van Led Zeppelin, die ook al bas had gespeeld op de remake van “Runaway” door Del Shannon waarop Nicky ook had meegespeeld, en natuurlijk Rod Stewart als zanger. Hopkins, Stewart en Beck in één groep, men zou het nu nauwelijks voor mogelijk achten en zo was het toen ook, al hadden Hopkins en Stewart nog niet de faam die ze nu hebben. Vooral van belang was daarenboven de in het oog springende vriendschap tussen Wood en Stewart.
Toen de Jeff Beck Group op tournee was in de Verenigde Staten in 1969 ontstond er ruzie nog voor ze aan het geplande optreden op Woodstock toe waren. Dat kwam o.m. omdat de Amerikaanse manager Rod Stewart op de schouder klopte en zei: “Goed gezongen, Jeff, en dat gitaristje dat je daar hebt, dat is ook niet slecht.” Toch was Jeff Becks woede vooral tegen Ron Wood gericht, die hij samen met Mick Waller ontsloeg. Stewart was op dat moment al zo bevriend met Wood dat hij mee opstapte. Pianist Nicky Hopkins ging dan maar op zijn eentje naar Woodstock en voegde zich daar voor de gelegenheid bij Jefferson Airplane en later ook bij Neil Young. Hij bleef voortaan in de VS, waar hij op 6 september 1994 overleed Hopkins in het St.Thomas Hospital in Nashville op 50-jarige leeftijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s