Het is ook al vijf jaar geleden dat Willy DeVille het tijdelijke met het eeuwige verwisselde, zoals men dan zegt (al hoop ik dat dat “eeuwige” niet bestaat, ‘k mag er niet aan denken!). Ik hield wel van de man, zij het dan als muzikant en niet zozeer als mens (te veel verslavingen). Kort na zijn dood speelde Freddy mij nog een dvd door met een live-optreden in Montreux (waaruit bijgevoegde foto) en dat was redelijk indrukwekkend. Leve de Freddy! En leve de Willy uiteraard!

De oude platenfirma van Willy DeVille realiseert zich uiteindelijk dat ze een kip met gouden eieren heeft laten vertrekken en tracht nog zo gauw mogelijk wat graantjes mee te pikken door een handige compilatie van de drie elpees die DeVille bij hen heeft gemaakt (en een gebrekkige distributie kregen !). Afgezien van deze schaduwvlek dient toegegeven: dit is eindelijk nog eens een goede plaat. Het beste van de drie Capitole-elpees werd hier samengebracht, veertien nummers in het totaal. Uit « Cabretta » (je weet wel, uit 1977 toen DeVille net als Jan en Alleman « punk » werd genoemd) is er o.a. « Cadillac walk », « Mixed up shook up girl » en natuurlijk « Spanish stroll ». « Return to Magenta » uit 1978 werd een beetje misprezen en daar zullen de vioolarrangementen alweer niet vreemd aan zijn. Zeer tot ons ongenoegen zoals stilaan geweten. En buiten de principiële kwestie is er nog het feit dat DeVilles Grote Voorbeeld (The Drifters) toch ook steeds pakkende strijkers achter hen aan kregen. Hoe dan ook, « Just your friends », « Guardian angel » en « I broke that promise » behoren tot onze lievelingen. En uit « Le Chat Bleu » zijn er buiten de gelegenheidstitelsong natuurlijk de twee parels « Mazurka » en « Just to walk that little girl home ». Als je nog niks van DeVille in huis hebt, is het tijd dat je op je fiets springt.

Referenties
Ronny De Schepper, De Rode Vaan nr.51 van 1981
Mink DeVille, Savoir faire, Capitol 06486435

21 Willy DeVille

23 Willy DeVille in Montreux

Een gedachte over “Willy DeVille (1950-2009)

  1. Ik ben al jaren op de fiets gesprongen en heb de man ook live nog kunnen smaken in de AB. Raspaardje uit New Orleans. Sommige optredens hebben hun stempel gedrukt in mijn geheugen en dit was er eentje van. Misschien was er nog meer uit zijn carrière te puren geweest zonder drugs. We zullen het nooit weten. In ieder geval heeft hij toch enkele “evergreens” voortgebracht.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.