Ik ben nooit een die-hard wielertoerist geweest, maar ik heb toch fijne herinneringen aan de tijd dat ik (en later ook mijn kinderen) lid was van Sport na Arbeid uit Gent. Dat was van 1983 tot 1989. Ik zou in competitie uiteindelijk 6842 officiële kilometers bij elkaar fietsen.

Dit was het bestuur in 1984:
Adelin Van den Meersschaut, voorzitter, Kortrijkse stwg 678, Gent
Raf. Van Hecke, secretaris, P. Huyssensplein 10, Gent
Leonard Wauters, penningmeester, Monterreystraat 60, Gent
Guido Enbrie, toeristenleider, Rooigem1aan 172, Gent
François Bovendaerde, toeristenleider, X. Mirystraat 37, Gent
En dit waren de leden met hun toenmalige leeftijd
Marcel De Smaele (foto, 76 jaar)
Faldoni Buyle 74
Frans Van Genechten 74
Georges De Schepper 54
Jules Van Genechten 50
François Cauwels 49
Leonard Wauters 47
Maurice Van Heule 45
Albert Victor 43
Guido Enbrie 41
André Meersman 40
Daniël Van De Vijver 37
Freddy Guiot 37
Eddy De Vetter 36
Ronny De Schepper 32
Charles Huygh 29
Martine Van den Meersschaut 23
François Bovendaerde 22
Veronique Van de Keere 19
Freddy Van Hecke 18
Carine Van Hecke 17
Dirk Wauters 16
Kurt Wilmsen 15
Patrick Van Heule 15
Serge Bloem 13
Michaël De Vetter 12
Rebecca D’Hollander 10
Stefan De Vetter 9
Een paar uittreksels uit het ledenblaadje, meestal geschreven door André Dhondt.
We beginnen op 23 juni 1984 met de tocht georganiseerd door Rozebroeken (55 km): “Het gaat goed, weer een beker voor de derde plaats, dank zij Serge, Dirk, Leonard, Véronique, Carine, Rebecca, Guido, François C., Ronny, Marcel en Faldoni, terwijl er toch nog 5 SNA’ers aan Zomergem-Roubaix-Zomergem deelnamen.
Mooi weer en een mooi parcours met een stuk slechte kasseien in Zeveneken, kasseien die men direct vermeed door op het grind-voetpad te rijden, waar een grote steen lag die Marcel handig ontweek en die Faldoni te laat zag, zodat we een stijlvolle val zagen. Enkel schrammen, gelukkig maar, en Faldoni vertrok opnieuw.
Na de controle in Wachtebeke kwamen we in een loopkoers terecht en Dirk vond dit ook zeer interessant, stapte af en liep mee met zijn fiets op de schouder. De lopers draaiden rechts af, Dirk niet en dus reed hij weer mee, tot hij met een grote plastiekzak Veronique bij de groep trok. Enkele kilometers verder werd weer getrokken maar dan op een andere manier, 4 SNA’ers gingen aan Ronny hangen en die liet zien wat rijden is, hij duwde wat harder en trok ze alle 4 mee, zelfs een brug omhoog. Na 40 km viel Guido plat en 2 km verder Rebecca, waarna alles vlot verliep tot St-Amandsberg.”
Dat was dus goed nieuws, maar veertien dagen later, op 7 juli was het andere koek tijdens de Molenlandroute (93km)…
“16 SNA’ers, weer een succes voor deze rit die heel wat langer was dan voorzien of toch een half uur langer rijden. Er werd besloten om 13 u te vertrekken dan waren er al 3 die 100 m vooruitreden, en stilletjes verder uitliepen natuurlijk. Het zag er dus weer naar uit dat een groep samen houden op een vrije rit niet mogelijk is, ondanks de lovenswaardige inspanningen van François B. Nochtans is het mogelijk, want twee weken terug reden we ‘Rozebroeken’ van begin tot einde in groep, of moeten we toch naar de namen van de deelnemers kijken om de reden te zien? Het lijkt zo. In elk geval, deze rit bezorgde ons aan de controle (51 km) de opgave van Kristof en Michael, deels hun eigen fout omdat zij probeerden bij de eersten te geraken en zich kapot reden, deels ook de fout van de ‘voorrijders’ want blijven deze bij de SNA-groep, dan moeten de anderen niet proberen erbij te geraken, logisch gevolg!”
De rest van de tekst kon niet gescand worden, dus ik vat een beetje samen dat er tijdens de rust ruzie is over dat “voorrijden”, zodat er ook na de rust weer een aantal vertrekken zonder op de rest van de groep te wachten. En dan gaat André verder: “Ons groepje vertrok samen en kwam samen aan (na vijf platte banden) op uitzondering van Ronny die doodmoe in de auto verdween en Véronique die het de laatste vijf km lastig had en werd bijgestaan door François.”
75 ik in SNA-truiOp 7 augustus was er de Romantocht: “We zijn om 10 u. stipt vertrokken met 3 SNA-leden: André, Ronny en Kurt. Daar we zeer talrijk in totaal waren besloot Merelbeke het lichtste van de twee vooropgestelde parcours te volgen. Omdat er geen volgwagen ter onzer beschikking was (André volgde in Zelzate) hadden we onze twee tassen in de Roman-wagen geplaatst. Ja, twee, omdat Ronny er niet aan gedacht had om iets mee te nemen waarmee hij zijn maag kon verwennen, want hij dacht rond 2.30u thuis te zijn om de atletiekkampioenschappen voor vrouwen te zien.
Ongeveer een kwartier voor de eerste controle merkte ik dat Ronny’s achterwiel paraplu was. Hij stopte en haalde zijn achterwiel eruit en zocht vergeefs naar de reden. André die inmiddels ook gestopt was zag onmiddellijk dat er een spaak afgebroken was, die werd tussen de anderen gevlochten en men begon te achtervolgen. De groep werd bijgehaald op een paar honderd meter van de tweede controle. Daar zei Ronny: “Had ik geweten dat het zo dicht bij was, had ik zo hard niet getrapt.”
De spaak werd er uit gedraaid, en we begonnen te eten… en Ronny op zijn kin kloppen, gelukkig was er nog de barmhartige André die hem een koekje gaf. Voor we weer aanzetten had ik nog een uiltje geknapt. Om 12.15 u. vertrokken we uit Bottelare voor het lastigste stuk met Munte, Munkzwalm, Maria-Horebeke, naar de brouwerij Roman te Mater waar er een vliegende controle was. Daarna een flinke afdaling met nog wat kasseien en zo langs een café die ons deed terugdenken aan de “Acht van SNA” en waar André naar de op uitkijk staande uitbaatster riep: “Nee madam, Guido (Embrie) is er niet bij.”
In de tweede controle te Semmerzake constateerden we dat Ronny nog een spaak verloren was, hij fronste de wenkbrauwen en zei: “Ik ben bang dat ik niet meer thuis zal geraken. Ik zal door mijn wiel zakken.”
Na een koele dronk (santé) konden we beginnen aan het laatste stuk van 39 km (het platte). Maar er zaten toch nog enkele nijdige hellingen verscholen tussen de velden en nog wat extra lange kasseistroken.
Alles ging goed tot de laatste 20 km waar Ronny overal pijn kreeg (doorzetten Ronny) en hij heeft het toch gehaald. Nog eens bijvertellen dat niemand van SNA plat viel. Er waren twee toeristen die een kaderbreuk hadden (waarvan één van Gentse Velosport). De inrichters hadden voor twee parcours gezorgd (nieuw). Ronny heeft uitgereden, gefeliciteerd, want hij had nog nooit meer dan 100 km gereden en nooit 2 dagen na elkaar.”
Het verslag was deze keer van Kurt Wilmsen.
Dan springen we naar 18 augustus: de Leiebochten te Drongen (78 km + 16 km verplaatsing). Het verslag is uitzonderlijk van Carine.
“Met ons groepje SNA’ers vertrokken we voor het eerste deel, over hetzelfde parcours als vorig jaar. Na een ronde van 45 km hadden we controle 500 m. van het vertrekpunt. Na 30 min. gingen we terug verder voor het tweede deel zonder enig probleem. Met Guido, Georges, Ronny, Serge, Carine, Michaël, Martine, Albert, Jules, Andre en Charles haalden we een beker voor de 3de plaats. Dank aan André voor het volgen.”
Waarna we op 1 september belanden bij de Maertensvrienden van Evergem (100 km + 12 km verplaatsing). Het verslag is weer van Carine.
“Om 13 u start voor een mooi en plat ritje over 100 km. Het eerste deel van 35 km verliep vlot zonder moeilijkheden. Het tweede gedeelte ging naar Aalter waar we rust hadden en Gerard tegen kwamen. Na een praatje reden we verder naar Evergem terug. Alles ging goed tot we in Merendree kwamen. Op de brug reed Freddy tegen het wiel van een baankapitein. Deze stapte plots af omdat zijn wiel wat scheef stond en Carine ging over de kop. Carine kwam vlug recht maar zag bloed druppen en ging terug zitten.
Adelin bracht haar dan naar de Briel waar dan na 1u50 min eindelijk haar gezicht verzorgd werd en onder het oog genaaid. Gelukkig heeft ze een goede familie want ze kwamen allen haar ophalen. De SNA’ers Dirk, Leonard, Andre, Albert, Serge, Ronny, Freddy, Carine, Véronique, Georges, Walter en Francois zorgden voor weer een beker bij voor de 3de plaats.”
En tenslotte was er op 29 september nog een trainingsritje van 50km:
“12 deelnemers en naar Munkzwalm waar we nog met 175 fr schuld stonden. Om 13 u vertrokken Véronique, Carine, François, Walter, Dirk, Jules, Frans, Kurt, Stefan, Ronny en Georges terwijl Guido met de auto meevolgde. Een ritje in een zeldzaam september-zonnetje en ons groepje maakte er een einde-seizoenritje van, pratend en lachend aan 21 km/u bestaat ook nog, zodat het voor iedereen vlot verliep tot aan de controle. In het terugrijden stelde Walter voor naar Gavere te rijden en dan de Schelde af naar Gent. We hadden dan een bergje meer: Munkzwalm en Gavere, waarop Stefan eens achterom keek waar “zijn” Carine was, voor een duwtje in geval van nood, en zijn Carine was er… natuurlijk. In Gavere geen weg langs de Schelde (wij wisten dat wel) zodat langs binnenwegen tot Eke werd gereden om daar naast de brug de Schelde te volgen tot Zwijnaarde. Walter had zich vergist van brug! Aangezien we toch gezellig op weg waren, vond iedereen het toch goed van Walter, misschien Jules niet, want die viel plat op Walter’s parcour. Het goed weer liet het ook afweten – 3 u. zon is al lang – zodat het best was dat we thuis waren.”
In zo’n boekje staan er natuurlijk ook altijd “wistjedatjes”, zoals Bart De Pauw zou zeggen. En over de laatste rit van het seizoen wordt er daarin over mij verteld: “Ronny vond het de laatste rit te vroeg om te vertrekken, en hij mocht al een uur langer slapen (wegens de overschakeling naar het winteruur, RDS), ja maar, zei hij: ik ben een uur later gaan slapen ook!
Het eindklassement zag er dat jaar als volgt uit:
Winnaar beker Hutson
1 Andre Meersman 7.174 km
Winnaar beker Bondue
2 Albert Victor 6.565 km
Winnaar trofee Deruelle
3 François Bovendaerde 5.074 km
En verder
4 Serge Bloem 5.058
5 Dirk Wauters 4.511
6 Georges De Schepper 4.188
7 Leonard Wauters 3.659
8 Kurt Wilmsen 3.508
9 Veronique Van de Keere 3.241
10 Frans Van Genechten 3.229
11 Guido Embrie 3.091
12 Carine Van Hecke 2.754
13 Walter Verstuyft 2.695
14 Martine V.d.Meersschaut 2.585
15 Marcel De Smaele 2.114
16 Michaël De Vetter 1.798
17 Patrick Van Heule 1.641
18 Jules Van Genechten 1.619
19 Freddy Guiot 1.439
20 Kristof Nicasie 1.096
21 Rebecca D’Hollander 1.048
22 François Cauwels 788
23 Ronny De Schepper 651
24 Stefan De Vetter 613
25 Eddy De Vetter 580
Buiten klassement vermelden we nog de prestaties van F. Buyle, Ch. Huygh; M. Van Heule, Luc Carnier; F. Van Hecke; P. Van Damme; D. Van De Vijver en als aanstaande leden Dominique Huygh en Gerard Van Autreve die al enkele ritten meereden.

4 gedachtes over “Sport na Arbeid in 1984

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s