Huub Claessens

91 Huub ClaessensDe Nederlandse basbariton Huub Claessens (°1960, Ulestraten) werd derde in de Elisabethwedstrijd 1987, wat op ongepast boegeroep werd onthaald, maar het was wel een verrassing wegens een klaarblijkelijke verkoudheid.

Hij studeerde zang in Maastricht, maar ook saxofoon bij Norbert Nozy. Alhoewel hij een beetje lijkt op de zanger van Golden Earring, kreeg hij toch de speciale liedprijs, naar verluidt met de hoogste aanbeveling van Elisabeth Schwarzkopf, voor zijn vertolking van “Mimaamaquim” van Honegger, “La vague et la cloche” van Duparc en “Der Jäger” van Wolf. Dat hij zijn eigen pianist (Constant Notten) mee had, zal daarbij wel een rol gespeeld hebben. Ik hoorde hem echter liever in de catalogusaria uit “Don Giovanni”, waarin hij bijna over-acteerde. In de aria van Pizarro uit “Fidelio” legde hij evenveel vuur. Hij is eerder een lyrische bariton dan een basbariton, maar dat verkoopt beter.
Zowel Zeger Vandersteene als Gerard Mortier vonden hem vocaal niet goed genoeg, maar waar Zeger hem toch sympathiek vond, noemde Mortier hem “een slechte Fisher-Dieskau”. Hij vond hem ook een slecht acteur omdat hij zich niet zou laten leiden door een regisseur en dan speelt Mortier zijn meestertruuk uit: “Straks zal hij flateren in ‘Tuto e disposto’,” voorspelde hij en het klopte toch wel, zeker! Gelukkig herstelde Huub Claessens zich dan opnieuw met “Quand la flamme de l’amour” uit “La jolie fille de Perth”.
Toch was deze bekroning aanleiding tot wereldwijde uitnodigingen voor Liedrecitals, onder andere in Brussel, Wenen, Parijs, Dublin en Tel-Aviv. Daarna maakte hij zijn debuut bij de Salzburger Festspiele, de Wiener Staatsoper en Theatre Le Chatelet in Parijs in de wereldpremiere van “Die Schwarze Maske” van Penderecki onder leiding van Herbert von Karajan. Vanaf dat moment wordt hij betrokken bij veel nieuwe creaties. Zo zong hij de titelrol tijdens de wereldpremiere van Walter Hus’ opera “Orfeo”. Het Koninklijk Concertgebouw Orkest nodigde hem uit om de solo’s te zingen in “A Survivor of Warsaw” van Schoenberg gedirigeerd door Klaus Tennstedt.
Hubert Claessens heeft daarnaast altijd plezier gehad in het zingen van opera’s en concerten met barokorkesten. Met La Petite Bande onder leiding van Sigiswald Kuijken tourde hij door Japan, Portugal, Spanje (*), Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk waarbij hij de baspartijen zong in oratoria als Haydn’s Schöpfung, Mozart’s Requiem en Bach’s Johannes Passion.

(*) Hier zong hij in oktober 1995 Leporello in de “Don Giovanni” van Sigiswald Kuijken en La Petite Bande, opgenomen in de Auditorio de Galicia van Santiago de Compostela. Op 5 juni 1998 werd in La Coruna de “Nozze” opgenomen. Claessens zong hierin de rol van Almaviva. Beide opera’s zouden later door het Kruidvat worden verspreid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.