Elle Macpherson wordt vijftig…

84 elle macphersonElle Macpherson, het Australische fotomodel met als bijnaam “the body” (het lichaam) wordt vandaag vijftig jaar…

Ze werd ontdekt tijdens een vakantie in het Amerikaanse Aspen, Colorado. Daar werd ze door Click Model Management gespot en meteen gecontracteerd. Later werd ze wereldberoemd toen ze in Elle magazine ging poseren. Ze wilden haar graag hebben, vanwege haar schoonheid, uitstraling en het bijkomende toeval dat zij luistert naar de naam Elle.
Toen ze 21 was trouwde ze met Gilles Bensimon, een Franse fotograaf. Daarna werd ze nog bekender nadat haar was gevraagd om deel te nemen aan een badmodespecial voor Sports Illustrated magazine. Van dat magazine stond ze viermaal op de cover, wat een record is. Dit lukte haar zelfs drie jaar achtereen. Ook dat is een record.
In 1994 speelde ze in de film Sirens van John Duigan (de maker van “Romero”, “Mouth to mouth”, “Winter of our dreams”, “The year my voice broke”, “Flirting” en “Wide Sargasso Sea”). Hugh Grant speelt in deze humoristisch-erotisch bedoelde prent de pas afgestudeerde Engelse dominee Anthony Campion die in het begin van de jaren dertig naar een afgelegen parochie in Australië wordt gestuurd. Daar wordt hij geconfronteerd met Sam Neill (The Piano, Jurassic Park) als de schilder-bohémien Norman Lindsay die omringd is door zijn vrouw Rose (Pamela Rabe), die zelf poseerde voor “The crucified Venus”, en zijn naaktmodellen, de communistische Pru (Kate Fischer), de onervaren Giddi (Portia De Rossi) en de “verdorven” Sheela, gespeeld door Elle Macpherson. Voor haar debuutfilm ging ze al meteen uit de kleren en dan nog wel in een lesbische scène met Tara Fitzgerald, die in de film de rol vertolkt van Estella, de vrouw van Grant. Alle vrouwen die in de film meespeelden waren overigens naakt te aanschouwen (zie hier). Bij Macpherson viel het vooral op omdat ze 9 kilogram was aangekomen en haar borsten daardoor groter waren geworden tot een D-cup. Dat gegeven leverde in mei 1994 een fotoreportage in Playboy op.
Alhoewel de film uiteraard fictie is, is het vertrekpunt (die “Crucified Venus”) wél authentiek. Norman Lindsay was zowat de Australische Félicien Rops. In plaats van de schilder echter “tot inkeer” te brengen, is het integendeel de vrouw van de dominee (Tara dus) die stilaan meegesleept wordt door de sensualiteit die overal in het huis hangt. Eerst jaagt het haar nog angst aan zodat ze zich b.v. inbeeldt dat ze naakt in de kerk zit (zie hier), maar als er ook nog een halfblinde klusjesman is die haar lusten opwekt, dan wil ze ook wel eens met de meisjes zelf “dollen”, vooral in de scène waarin de vrouwen zich aan hun gezamenlijke fantasie overgeven. Alhoewel regisseur John Duigan weliswaar letterlijk het beeld van de slang in de Hof van Eden hanteert, is er hier toch geen sprake van een zondeval, veeleer van een bevrijding.

Referentie
Ronny De Schepper, Sirens: girls just want to have fun, Steps magazine december 1994

Een gedachte over “Elle Macpherson wordt vijftig…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s