« Het aantal volwaardige chansonnières dat Vlaanderen rijk is, kan je makkelijk op de vingers van 1 hand tellen. Daar is nu gelukkig één exemplaar aan toe te voegen : Lieve Van Mileghem ». Dat schrijft Jos Geerts, hoofdredacteur van « Kick », een « onafhankelijk maandblad over muziek-cultuur » (350 fr voor een abonnement; storten op rek. nr. 001-0077412.82 t.n.v. het N.C.C.A., Herentalsstraat 59, 2300 Turnhout). Daar dacht onze medewerker alvast heel anders over… (zie rv van vorige week). Wij van onze kant lieten ons toch wel een beetje meeslepen en wij mijmerden over waar de tijd van Tliedboek was gebleven… Maar, de tijd van Tliedboek, was dat ook niet de tijd van Kick ? Even vragen aan mijnheer Geerts…

Jos Geerts : Ik geloof dat Tliedboek iets ouder is. Wij zijn begonnen in 1969 en zij in 1967, geloof ik.
— Vormden jullie dan een soort van reactie op Tliedboek, dat zich ideologisch in de linkerhoek situeerde ?
J.G. :
Neen, dat mag je niet zeggen. Als je de term « rechts » zou willen hanteren — tegenover Tliedboek dan — dan was die eerder van toepassing op het ook toen reeds bestaande « Troubadour ». Nee, wij vonden gewoon dat er nog plaats was voor een derde muziektijdschrift, noch links noch rechts.
— Ook qua onderwerpen ligt het ook niet zo verschillend, dacht ik. Jullie leggen misschien iets meer de nadruk op het Nederlandstalige werk, maar jullie zijn toch niet bang van ook even over de grens te kijken ?
J.G. :
Het ene is niet los te koppelen van het andere. We zijn niet zo bekrompen om enkel te schrijven over producties uit Vlaanderen of Nederland, al ligt daar wel de nadruk op, dat wel ja.
— Naast de niet te stoppen pennenvruchten van oud-Liedboekers als De Bruyn of Misselyn, die nu bij jullie een kick krijgen, neem je ook af en toe stukken over van Jacky Huys in « De Morgen » en verder ben je zelf nogal actief. Mag ik daaruit afleiden dat het een eenmansbedrijfje is geworden?
J.G. :
Helemaal niet ! Vroeger kon je dat misschien stellen, maar nu zijn we gelukkig zo ver dat we kopij in overvloed hebben. De overname van artikels uit « De Morgen » heeft dan ook niks te maken met het feit dat we geen kopij genoeg zouden hebben, maar wel — of je dat nu graag hebt of niet, de oplage van « De Morgen » is niet zo denderend en bovendien denk ik dat wij met ons blad een ander publiek bereiken en dan vinden wij het soms jammer dat een stuk dat wij dan toch goed vinden voor een « kennerspubliek » verstoken blijft.
— « Kick » is eigenlijk een uitgave van het N.C.C.A. Wat is dat precies ?
J.G. :
Officieel is dat het Nationale Centrum Culturele Animatie, waaronder naast « Kick » ook nog het Vlaamse Kleinkunstarchief ressorteert. Wij organiseren verder ook cursussen op diverse terreinen zoals « gitaar spelen zonder notenleer » en plaatselijk ook een aantal theaterproducties.
— Dat archief, is dat enkel voor het nageslacht of dient dat ook om te worden gebruikt ?
J.G. :
Dat is eigenlijk een hoofdstuk apart, dat zit in een enorme stroomversnelling. Uit heel het land worden wij om documentatie verzocht over de meest uiteenlopende onderwerpen. Dat gaat van een vraag naar uitgebreide documentatie over rockmuziek in Vlaanderen, over het ontlenen van de videocassette van « Het gebaar », tot een bescheiden bijdrage tot een omvangrijke thesis gewijd aan volksmuziek in Vlaanderen enz. Een bijzonder merkwaardige vraag kwam b.v. van de Internationale voor Oorlogstegenstanders. Die vroegen ons naar een artikel van de hand van KoR van der Goten dat in 1964 in « De Linie » was verschenen, een soort van progressief jezuïetenweekblad. Dat handelde namelijk over onze belastingbijdragen voor bewapeningsdoeleinden. Hebben we dat toch wel teruggevonden zeker !
— Over KoR van der Goten gesproken, die heeft zijn archief aan jullie nagelaten, is dat een uniek geval ?
J.G. :
Zeker niet. Op dit moment is b.v. het archief van Rik Gyles aan het binnenkomen, de vroegere televisierealisator en mede-oprichter van de kleinkunstacademie in Antwerpen. Onnodig te zeggen dat dit reuze-interessant materiaal bevat.
Wie dus op zolder nog documenten heeft liggen in verband met kleinkunst en dergelijke, die weet nu waarheen. En verder drukt Jos Geerts ons nog op het hart dat alle lezers bij hem terecht kunnen met al hun problemen. Behalve dan voor liefdesproblemen (alhoewel ?) en kant-en-klare verhandelingen of spreekbeurten.


Het bij onze lezers stilaan wel gekende muziektijdschrift « Kick » is aan zijn 150ste editie toe. Dat verdient een bespreking, te meer omdat een « echt » jubileumnummer er niet afkon wegens « het huidige (liberale) cultuurbeleid », zoals Jos Geerts in zijn editoriaal stelt. Maar van de eigen mensen krijgen de Kickers ook al weinig steun. Ze schreven alle Vlaamse kleinkunstenaars aan om n.a.v. dit feestnummer-in-mineur een tekstje te schrijven over « kleinkunst vroeger en nu » en wel geteld vijf (5 !) hebben zich de moeite getroost hierop te antwoorden. Bovendien is het opvallend dat het mensen betreft (Will Ferdy, Herwig Vagant, Roel Van Bambost, Ed Kooyman en Erik Van Neygen) die ofwel uit de belangstelling verdwenen zijn ofwel vanuit een bepaalde, zeg maar linkse, hoek steeds worden aangevallen en die zich dus geroepen voelen om zich te verdedigen of zich althans opnieuw proberen te verkopen. En dat zal nodig zijn, want van het nieuwe Vlaamse cabaret moeten we niet veel verwachten, als we Jon Misselyn mogen geloven, die als voorbeeld Cabaretti Belgica aanhaalt. En we geloven hem, aangezien de onverbiddelijke schlager Kiekt omhoge, je vader pist in jén oge (ja, ’t zijn weer de West-Vlamingen die ’t gedaan hebben) hun grootste succes blijkt te zijn. Daarnaast zoals gebruikelijk nogal veel aandacht voor onze noorderburen en ook een uitgetikt radio-interview (inclusief dt-fouten zoals het een vrije radio past) met het lieverdje van Kick (een woordspeling voor de insiders, jawel), Lieve Van Mileghem. Onze voorkeur gaat echter naar het échte interview dat Hans Luyten afnam van Jan Decleir, die daarin stelt dat het publiek de meest gekke dingen doet om naar het theater te komen. Tickets kopen, een babysit bestellen en voor vervoer zorgen b.v. Zeer juist, Jan, en te weinig artiesten beseffen dat die mensen daarvoor dan ook iets in ruil mogen krijgen !
Kick is enkel op het redactieadres te verkrijgen : Herentalsstraat 59, 2300 Turnhout, 014/41.96.90 en kost 350 fr voor tien nummers. Met onze complimenten mag je echter ook een gratis proefexemplaar aanvragen. (R.D.S. in De Rode Vaan nr.8 en 39 van 1985)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s