Willem Debeuckelaere aan het lijntje

00Nu krijg ik diarree telkens ik zijn gezicht op het televisiescherm zie, als hij in naam van de Privacy Commissie weer eens belet dat politie en/of justitie zijn werk doet, maar in de tijd van De Rode Vaan lag dat natuurlijk nog anders… En bovendien ging het dan nog over gewetensbezwaarden en ik was er zelf één.

Over de wraakroepende « prioriteitenlijst » die minister Nothomb bij wijze van afscheidsgeschenk aan de gewetensbezwaarden naliet, hoeven we het niet meer uitgebreid te hebben. We hebben dat vroeger reeds herhaaldelijk gedaan en daarbij niet nagelaten onze pen in de bitterste gal te dopen. Toch weerhield een protestnota van de (Vlaamse) Liga voor Mensenrechten — niet te verwarren met de Belgische Liga ter Verdediging van etc. — onze aandacht. U zal zo dadelijk merken waarom, als we voorzitter Willem « Legal Eagle » Debeuckelaere daarover aan het woord laten…
Willem Debeuckelaere : Eigenlijk zijn wij boos om verschillende redenen. Eerst en vooral vinden wij het niet gerechtvaardigd dat er een dergelijke lijst wordt opgemaakt. Die mag dan nog bekrachtigd zijn in de ministerraad, in de wet als zodanig vindt dat nergens steun. Tenzij het feit dat de minister bepaalde criteria in aanmerking neemt om een gewetensbezwaarde toe te wijzen aan een bepaalde dienst. Dat kán, want strikt juridisch is het nog altijd de minister die dat eigenlijk doet. Maar wij kunnen er onmogelijk mee akkoord gaan dat een dergelijke lijst wordt opgemaakt zonder dat daar ook maar enige discussie aan voorafgaat en dat er criteria worden gehanteerd die totaal oncontroleerbaar zijn.
Een tweede reden waarom wij dit niet kunnen aanvaarden is dat er uiteindelijk toch een praktijk is gegroeid die naar ons gevoel deugdelijk werkte en waarbij de gewetensbezwaarden in grote mate zelf bepaalden voor welke dienst zij in aanmerking kwamen. Het grote voordeel daarvan is immers dat men met mensen te doen heeft die gemotiveerd zijn en waarbij de dienst over het algemeen ook samenvalt met de opleiding die ze hebben gevolgd. Het systeem dat nu zal gehanteerd worden zorgt ervoor dat niemand nog echt zin zal hebben om gewetensbezwaarde te worden, buiten dan de super-gemotiveerden die er niet tegenop zien om in een of andere kliniek te worden geplaatst al hebben ze op dat terrein geen enkele ervaring.
— In de persmededeling noemen jullie dit in strijd met « de fundamentele rechten van vrijheid van vereniging en meningsuiting ».
W.D. :
Daar heeft het natuurlijk alleszins mee te maken, want op die manier gaat men tal van verenigingen ernstig in de problemen brengen. Daarbij, waar haalt men de pretentie vandaan om allerlei verenigingen, waaronder ook de Liga, te gaan plaatsen onder die fameuze categorie 40, de « organisaties met politieke bindingen » ? Wat betekent dat ? Wat heeft men daar eigenlijk willen mee zeggen ? Want dat is nog altijd zeer onduidelijk. Men heeft daar trouwens geen officiële tekst van. Dat wordt niet gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad, daar is geen commentaar over te krijgen, niets. Let op, ik ga niet beweren dat wij niet voor een stuk aan politiek doen. Wij doen per definitie aan mensenrechten-politiek en dat houdt automatisch in dat wij soms tegen de schenen moeten stampen van bepaalde overheden. En in ons geval is dat juist gebeurd met de minister van binnenlandse zaken n.a.v. de ordehandhaving bij de mijnwerkersstaking in Limburg. Dat zal er dus wel iets mee te maken hebben. Maar dat wordt nergens gezegd, iedereen gaat er gewoon van uit dat men in dat geval een partij-politieke beweging is. Nu, dat bestrijden we ten strengste. Ons ledenaantal heeft een breed spectrum, de raad van bestuur en de algemene vergadering evenzeer. Men vindt daar mensen terug van alle politieke families.
— Ook proportioneel ?
W.D. :
Nee, dat is niet proportioneel. Maar dat ligt natuurlijk niet aan ons, wij sluiten zeker geen mensen uit. Om een voorbeeld te geven, onlangs werd er een wetswijziging op touw gezet om de minderjarigen uit de gevangenis te halen. Uiteindelijk waren alle partijen het daarover eens behalve het Vlaams Blok en de SP, deze laatste om puur oppositionele redenen. Nu, dat is hun zaak, hé. Voor ons was dit een tekst waar wij konden achter staan en dan zijn wij blij dat wij kunnen marcheren met de anderen. En zo zou ik natuurlijk ook andere voorbeelden kunnen geven.
— Maar daarvoor is onze ruimte te beperkt. Laten we dus afronden met dit axioma : protesteren is goed, maar er iets tegen doen is beter. Gààn jullie er iets tegen doen ? Jullie zijn toch niet de enigen die ontevreden zijn over de invoering van die lijst ?
W.D. :
Zeker, iemand van onze vaste krachten heeft trouwens tot taak om bij de Burgerdienst voor de Jeugd na te gaan hoe de coördinatie van die acties precies verloopt. Ten tweede zoeken wij ook contact met andere mensenrechterlijke organisaties om te zien of we niet specifiek op dat terrein iets kunnen doen. En ten derde zijn wij aan het nagaan of wij niet naar de Raad van State kunnen stappen.
Het spreekt vanzelf dat wij de Liga — en ook de andere getroffen organisaties — bij deze acties alle succes toewensen. Opdat het recht zegeviere, om het nog eens met een aloude ridderlijke spreuk te zeggen.

Referentie
Jan Draad, Willem Debeuckelaere aan het lijntje, De Rode Vaan nr.46 van 1986

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.