Vandaag is het precies tien jaar geleden dat de legendarische Italiaanse tenor Franco Corelli is overleden.

Corelli werd in Ancona als zoon van een scheepswerfarbeider geboren. Hij studeerde aan het conservatorium van Pesaro en Milaan. Bekend werd Corelli vooral als Verdi- en Puccini-zanger. In 1954 zong hij voor de eerste maal aan het Teatro alla Scala. In 1976 trok hij zich op 55-jarige leeftijd van het toneel terug. Franco Corelli, die vele jaren in New York City woonde, stierf in het jaar 2003 in Milaan na een vrij langdurig ziekbed.
Franco Corelli gold als een van de belangrijkste zangers van zijn tijd. Legendarisch was zijn plankenkoorts, die hem vaak kwelde en hem zijn optredens bemoeilijkte. Had hij zichzelf eenmaal overwonnen, dan zong hij echter uit volle borst en zonder zich te sparen. Zijn belangrijkste rollen kon hij op de plaat opnemen, die ook als CD’s verschenen zijn: Kalaf in Turandot, Cavaradossi in Tosca, Andrea Chénier, Pollione, Don José in Carmen, Radames in Aida, Roméo, Faust, Manrico in Il trovatore, Rodolfo in La bohème, Canio in Pagliacci, om slechts enkele te noemen.
Andrea Bocelli beweert dat hij nog bij Corelli in de leer is geweest, maar door kenners wordt hij smalend een “telefoon-leerling” genoemd. Een beter voorbeeld is misschien Fabio Armiliato. Bij ons is het vooral Jan Danckaert die hem zijn lichtend voorbeeld noemt. In de popmuziek vind ik dat P.J.Proby (ondanks het feit dat hij een bariton is) het dichtst in de buurt van de stijl van Corelli komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.