Potvertoeren

71 Op de beeldbuisEnkele jaren geleden, toen de Ronde van Frankrijk zelfs nog op een lager pitje draaide dan nu, beweerde iemand dat de belangstelling voor de Ronde nog slechts gaande werd gehouden omdat het toch komkommertijd was voor de media. En inderdaad, zonder nu precies de sportieve kant van de zaak bij te treden, kunnen we ook dit jaar weer vaststellen dat televisie gedurende de zomerperiode (zomerperiode?) herleid wordt tot sport + feuilletons + films. Het lijkt wel of alle televisiemensen tegelijk met vakantie gaan.

Op sportief gebied kregen we deze week dus paardensport, tennis en wielrennen voorgeschoteld. Over het in beeld brengen van de eerste twee valt niet veel te zeggen, tenzij misschien dat ik enigszins verrast werd door het feit dat Eric Wauters, nog actief beoefenaar van jumping, zo handig de oorspronkelijke commentator « wegpraatte ». Heeft deze man soms ambities in deze richting? Vroeger zou het uitstekend gepast hebben in de aanwervingspolitiek van de BRT (vgl. loper Roger Moens en voetballer Rik De Saedeleer), maar sinds het verdwijnen van renner Fred De Bruyne, is dit niet langer een zekerheid.
Maar we missen Fredje. Zelfs met twee kunnen ze hem niet vervangen. Fred miste taalvaardigheid, akkoord, maar die twee zeurpieten ook. Mark Vanlombeek willen we nog krediet geven. Als man om achteraf duiding te geven bij de sportgebeurtenissen heeft hij reeds bewezen over het nodige inzicht te beschikken. (Komt hij niet uit de « school » van Piet Theys-Jan Wauters?) Louis De Pelsmaeker kan o.i. echter beter werk verrichten in de modieuze sector.
Anderzijds is het wel zo dat Fredje de laatste tijd enigszins « doortrapt », om in de wielerterminolgie te blijven. Herinneren jullie je ook nog dat hij verklaard heeft : « Mij zul je als sportbestuurder nooit zien, het zijn de renners die de prestaties leveren. » Wel, als je ’t mij vraagt, we krijgen Fred veel méér te zien dan Maertens en Pollentier en tijdens de individuele tijdrit begon hij vanop het podium zelfs met beide armen te zwaaien alsof hij en niet Bernard Hinault gewonnen had. We hebben ons laten vertellen dat Fred zolang hij niet meer rookt elke dag een fles champagne krijgt van Freddy Maertens. Blijkbaar is hij ervan « onder de indruk »…
Maar over de Franse beeldregie, daar valt nog veel meer over te vertellen! De nochtans zeer interessante ploegentijdrit b.v. werd helemaal verknoeid omdat steeds de Franse ploegen in beeld kwamen (Jobo, Lejeune, Fiat) die niets maar dan ook niets in de pap te brokkelen hadden gedurende de wedstrijd. Verder stuurt de kameraad op de motor bijna elke dag de finale in het honderd (en één keer zelfs Jan Raas in het publiek), worden de aankomsten slecht in beeld gebracht en snoepen de Franse zenders de renners voor een interview af van de Eurovisie-collega’s door een mannetje op de aankomstlijn zelf te plaatsen. Ja, sociaal zijn ze wel die Fransen!
Naast de Tour zijn er in de zomer dus ook vele feuilletons. De meeste zijn in dit rubriekje reeds de revue gepasseerd, maar om de één of andere reden is Sanford and Son daar steeds tussenuit gevallen. Ten onrechte natuurlijk want karakterhumor (vgl. All in the Family, nu opnieuw van de VPRO) is er nog steeds één van de betere soort.
En de films die we tenslotte dikwijls te verwerken krijgen, lijden ook al aan zomermoeheid. De BRT doet nog enigszins een inspanning met halfpolitieke prenten als « The Candidate », maar op de RTB loopt er nu een reeks rond het thema Caroline Chérie. De Fransen zijn wel tuk op zo’n pseudo-historische gevalletjes (cfr. de latere Angélique-films b.v.). Met de beste wil van de wereld kan ik echter niet vinden waar de aantrekkingspool kan liggen. « Historisch » moet je deze film zien als een aanloop tot de seksfilms die nu nog steeds bepaalde bioscopen teisteren (« genieën » als Max Pécas en José Bénazeraf begonnen hun loopbaan als seksfilmers op de set van dergelijke films), maar zelfs dat vind je niet terug in voornoemde reeks. Nochtans zul je inderdaad in filmencyclopedies Magali Noëi en de jonge Brigitte Bardot (beiden in « Le fils de Caroline Chérie ») als seks-sterren uit de jaren 50 gecatalogeerd zien staan. Maar als men deze reeks vergelijkt met de retrospectieve « Martine Carol» die TF1 nog niet zo lang geleden heeft geprogrammeerd, dan is dat blijkbaar zelfs voor de normen van twintig jaar geleden overdreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.