Betty Noyes (1912-1987)

Vandaag is het honderd jaar geleden dat Betty Noyes werd geboren. Ik geef het onmiddellijk toe: tot vijf minuten geleden, toen ik dit las op de Wikipedia Historical Data site, wist ik ook niet van haar bestaan af, maar het intrigeerde me omdat ze werd geïntroduceerd als “the singing voice of Debbie Reynolds in the film Singin’ in the Rain“. Ik heb altijd gedacht dat Debbie Reynolds zelf zong, want voor zover ik weet, trad zij toch ook op als zangeres of ben ik nu helemaal de kluts kwijt? (*) Hoe dan ook, ik wilde meer weten over Betty Noyes (**) en dit is wat ik o.a. over haar vond op Wikipedia…

Betty Noyes is also known for singing the song Baby Mine in the 1941 film Dumbo, which was nominated for the Academy Award for Best Original Song. However she was not given screen credit for this performance (no voice actors were for Dumbo). She began her career in 1938 in “The Debutantes,” a trio of three young women in the Ted Fio-Rito big band. They made the original recording of “My Little Grass Shack in Kealakekua.” In 1947, she was in the quartet, “The Girlfriends,” a regular feature on several NBC radio programs, including “The Bill Goodwin Show,” “The Carnation Hour,” and with Bing Crosby. Betty Noyes and members of the quartet became “First Call” studio singers and can be heard on most movie musicals for two decades, including “The Wizard of Oz”, “White Christmas” and “The Sound of Music”. She also appeared on-camera in several movies and television series, including regular appearances on the Dinah Shore Show and an episode of “I Love Lucy” titled “Lucy Goes to Scotland.” She appeared as a mother who sings a brief solo in the 1965 television movie Rodgers and Hammerstein’s Cinderella [foto].

(*) Het grappige of, beter nog, het meest cynische van heel deze kwestie is dat de film “Singin’ in the Rain” juist draait om het feit dat het personage van Debbie Reynolds “singing (and talking) voice” is van een actrice die de overgang van de stille naar de geluidsfilm niet echt goed heeft verteerd. Iedereen herinnert zich nog wel de sleutelpassage als Gene Kelly en Donald O’Connor het gordijn ophalen, waarachter de zingende Reynolds de “playbackende” actrice een stem geeft…
(**) Debbie Reynolds verzwijgt het feit niet in haar autobiografie, maar zij noemt Betty Noyes daar wel ten onrechte Betty Royce, een naam die me merkwaardig genoeg wél bekend in de oren klinkt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.