Luc Devos

De Belgische pianist Luc Devos (°Brussel, 1960) studeerde aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Brussel en perfectioneerde zich bij Peter Feuchtwanger in Londen en bij Vlado Perlemuter in Parijs. Hij werd eerste laureaat op het Chopin Concours in Palma de Mallorca in 1983 en finalist van het Concours Clara Haskil in Montreux. Luc Devos concerteert in de meeste Europese landen, in Japan, Mexico, Rusland, Canada, enz. Hij wordt ook geregeld uitgenodigd om te concerteren als solist met Belgische orkesten, maar ook met buitenlandse orkesten, zoals het Orchestre de la Suisse Romande, Orchestre de la Tonhalle in Zürich, het Kamerorkest van het Concertgebouw, Orchestre Philharmonique de Montréal, Orchestre de RTL, enz.

Luc Devos heeft samengewerkt met artiesten als Jules Bastin, Arthur Grumiaux, José Van Dam, Sigiswald Kuijken en “La Petite Bande”, Augustin Dumay, enz. Zijn discografie omvat onder meer werken van Schubert, Liszt, Rachmaninov en Chopin.
In 1993 ontving hij de Prijs van de Belgische Muziekpers. Toen Gidon Kremer de Prijs van de Europese Musicus van het Jaar in ontvangst mocht nemen, die wordt uitgereikt door de Belgische Muziekpers en de Filharmonische Vereniging van Brussel, zei hij in zijn dankwoord dat een dergelijke prijs hem bij het begin van zijn loopbaan veel meer plezier zou hebben gedaan. De organisatoren hebben deze raad ter harte genomen en vanaf 1994 zal de trofee nu officieel Prijs van de Vereniging van de Belgische Muziekpers voor de Jonge Musicus heten. In de ernstige muziek is men jong tot 40 jaar (wat nog vijf jaar ouder is dan in de politiek) en zo werd de eerste prijs dat jaar toegekend aan de toen 34-jarige Luc Devos. Ook Devos had trouwens een kritische bemerking toen de prijs hem werd overhandigd. Hij heeft namelijk twee fietsende broers en die hun trofeeën bij hun wielerploeg zijn véél groter. Maar anderzijds mogen zij uiteraard met hun fiets niet optreden in het Paleis voor Schone Kunsten, wat hij op 1 juni van volgend jaar als onderdeel van zijn bekroning wel mocht doen (wat zijn vader Louis en zijn moeder de blokfluitiste Silva Schützsack toch wel meer zal appreciëren). Hij bracht dan het tweede pianoconcerto van Liszt, begeleid door het Nationaal Orkest van België. Aan de uitreiking ging trouwens ook een concert vooraf, deze keer met kamermuziek uitgevoerd door het Trio Grumiaux, waarvan Devos lid is naast violist Philippe Koch en cellist Luc Dewez.
Daarnaast is Devos ook nog actief op het vlak van de authentieke uitvoeringspraktijk (Haydn-concerten met Kuijken; Mozart op tangentenflügel) en de hedendaagse muziek (prijs in Eindhoven 1980). Een veelzijdig baasje dus, die zijn talent wel meer in de breedte dan in de diepte ontplooit. Zo bracht hij in 1996 een CD uit met vierhandige pianomuziek (de twee supplementaire handen werden geleverd door Sylvia Bernier) van vergeten (vooral Belgische) componisten zoals Gobbaerts, Eilenberg, Bachmann en Burgmein. Het betrof hier immers salonmuziek van rond 1845 en het dient gezegd dat het duo dan ook op een Broadwood uit die tijd speelt. Maar Jos Van Immerseel zal allicht weer zeggen “dat het niet volstaat van gewoon van piano te verwisselen zoals Luc Devos dat doet.” Het is vooral dansmuziek en daarbij ook een “tramway”, een merkwaardige benaming voor die tijd, maar het betekent dan ook heel iets anders: het is een stuk dat normaal rustig doorkabbelt, tot er plotseling iets gebeurt.

Referentie
Ronny De Schepper, Muziekprijs voor L.Devos, Het Laatste Nieuws 9 december 1994

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s