De dienst Kunstambacht van het VIZO (Vlaams Instituut voor het Zelfstandig Ondernemen) levert al jaren uitstekend werk. Het is dan ook niet meer dan passend dat juist deze dienst het initiatief nam voor een grootscheepse tentoonstelling, die een aanloop zou moeten vormen tot een driejaarlijkse traditie. Vandaar dat onder de benaming “Eerste Triënnale voor Vormgeving in Vlaanderen” nog tot en met 3 maart 1996 een overzicht van Vlaamse design-kunstenaars wordt gegeven in de kelder en op het gelijkvloers van het Museum voor Sierkunst (Breydelstraat). “De tijd is daar nu rijp voor,” aldus Johan Valcke, de directeur van de dienst Kunstambacht, “want in Vlaanderen leeft nu een generatie vormgevers in zowat alle klassieke disciplines van de toegepaste kunst: keramiek, glas, hout, metaal, textiel en papier. Daarnaast is er natuurlijk ook de verhoogde mediabelangstelling voor design.”

In mei 1997 kon men in het Museum voor Sierkunst en Vormgeving terecht voor de tentoonstelling “Design en identiteit, aspecten van Europees design”. Het hoofddeel bestaat uit twee installaties die speciaal voor de expositie werden gemaakt. Het Italiaanse luik is ontworpen door de architect Alessandro Mendini. De titel “Italy, the art factory” illustreert dat het huidige Italiaanse design ontsproten is uit de Italiaanse tradities in kunst en vakmanschap. Of om het met Raymond van het Groenewoud te zeggen: “Schone schoenen, zeer veel stijl, maar geen caruur“. De Duitsers daarentegen situeren zichzelf “between rationality and romanticism” (waarom moet dat toch altijd in dat vervloekte Amerikaans?). Volker Albus en Volker Fischer bepaalden de vorm en inhoud van dit deel van de expositie, zijnde de functionalistische stijl van de Bauhaus- en Ulmschool en de expressionistische vormgeving van de zogenaamde “Wilden”. Of om Raymond te parafraseren: “Vuile schoenen, maar véél caruur!”
Op 25 april 1997 werd in het Museum voor Sierkunst de provinciale prijs voor kunstambachten uitgereikt aan Gentenaar Frank Van Houtte. Tevens wordt werk geëxposeerd van een aantal geselecteerden, waaronder zowaar mijn ex-schoonzus Linda Weyn.
Toen voor het eerst een prijs voor vormgeving in een bedrijf werd toegekend, ging deze heel terecht naar de gestroomlijnde koffers van Samsonite. Hier gaat – net als bij de meubels van André Verroken – schoonheid hand in hand met practisch gebruik en dat is iets wat niet van alle geëxposeerde werken kan worden gezegd. Hij werd dan ook laureaat meubelkunst.
De prijs van het jonge talent ging naar “Bruno”, het paard van Hans Weyers en Klaas Borms dat tegen de lamp liep in de eerste Triënnale voor Vormgeving in Vlaanderen (foto). Hun barkruk daarentegen helpt alcoholisten gegarandeerd van de drank af.
Typisch voor Vlaanderen is misschien wel dat niet minder dan vier kunstenaars werden gelauwerd op het vlak van textiel: (hier ontbreekt een – nochtans erg belangrijk – fragment) met haar erotische danskostuums. Typisch is trouwens dat ook hier de regel geldt dat men nergens mag aankomen, zodat men de merkwaardige stoelen en zetels niet kan uitproberen. En het tafelkleed met slabben van Anita Evenepoel is b.v. wel grappig, maar als iemand vergeten is dat hij zo aangetroeteld is en opstaat, dondert de hele handel op de grond!
In de urn van Jan-Willem Van Zijst moge mijn asse gerust eeuwig rusten. Voor mijn part mag hij de prijs van het publiek winnen die na afloop zal worden toegekend.
Tot en met 17 augustus 1997 kon men in het Museum voor Sierkunst en Vormgeving terecht voor de tentoonstellingen “Jenius” en “Bullet-Proof Forms” (typisch Vlaams!). Jenius is de afkorting voor “jewels, nice and useful” en onder die kogelvrije vormen horen ook meubelen thuis. Ja, die Vlaamse eiken meubelen uit Mechelen die kunnen tegen een stootje!
Tal van mensen zijn gefascineerd door Art Nouveau-gebruiksgoederen in zilver, email en goud. Het werk van de pionier van de metaalkunst Jan Eisenloeffel, de man met de voorbestemde naam (“ijzeren lepel”), was tijdens de Gentse Feesten 1996 te zien in het Museum voor Sierkunst en Vormgeving. Met zijn “Sarajevo”-beelden maakte toen ook Achiel Pauwels grote indruk. Maar natuurlijk is ook de vaste collectie van het museum zelf niet te versmaden (vooral het fin de siècle op de eerste verdieping). Er is een prachtige catalogus beschikbaar. Op uitzondering van studenten is het bezoekers niet toegelaten schetsen te maken (er worden al genoeg ideeën gejat), maar af en toe knijpen de bewakers wel een oogje dicht.
Met Sinterklaas voor de deur moeten we het natuurlijk eens over chocolade hebben. Meer bepaald over pralines. In het Museum voor Sierkunst kan men nog tot 17 december een tiental ontwerpen van nieuwe pralines gaan bekijken. Deze ontwerpen werden (onder de trendy benaming “Belgian Excellence”) gerealiseerd door kunstenaars die meestal met juwelen of keramiek bezig zijn en in een paar gevallen zelfs door architecten. Chocolade staat bekend als afrodisiacum en vele ontwerpen hebben dan ook een sensuele ondertoon. Zo bijvoorbeeld “Punt 7.5” van Marc Godts en Charlotte Geldof, waarbij de rode uitstulping zowel aan lipstick, aan een kogel als aan een eikel doet denken. Wie liever banaan lust, zal de voorkeur geven aan “You and me” van beeldhouwer Paul Gees, waar een bovenstuk met caramelsmaak naadloos overgaat in donkere chocolade met banaanvulling. “Berg en Dal” van keramist Piet Stockmans gaat op hetzelfde principe terug maar onder een andere vorm en met andere ingrediënten. Merkwaardig is dat er slechts één vrouw bij de ontwerpers is: Hélène Keil heeft met “Lune de Miel” geopteerd voor witte chocolade. Tjok Dessauvage tenslotte heeft zijn creatie eenvoudigweg “Tsjokolade” gedoopt.

Referentie
Ronny De Schepper, Museum voor Sierkunst biedt overzicht Vlaamse design-kunst, Het Laatste Nieuws 26 januari 1996

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s