“Opwaaiende zomerjurken” van Oek de Jong

De hoofdfiguur Edo, die bij de aanvang van de roman acht jaar is, kiest in “Opwaaiende zomerjurken” (1979) van Oek de Jong (°1952) voor het leven. Hij zal zijn leven anders indelen omdat misschien nadien alles beter zou gaan.

Wanneer hij als 17-jarige in de zee wil vrijen met zijn tante weert zij hem af, maar nadien ziet hij ze toch weer. Desondanks heeft hij twijfels. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen de keuze van leven en dood, de radeloosheid van de chaotische wereld om hem heen. Niemand neemt hem serieus denkt hij. Hij voelt zich als een last voor de anderen. Niemand begrijpt hem. Hij mist een vaderfiguur.
Zijn vader is officier en journalist en wordt opnieuw opgeroepen door het leger. Zijn broertje en zusje gingen naar oom Marnix en tante Linde. Die leiden een goed, gezellig en zelfstandig leventje en Edo komt goed overeen met zijn tante. Zijn oom is echter een beetje jaloers, en er ontstaat een gespannen relatie tussen de drie personen. Edo wordt meer en meer verliefd op zijn tante en op een dag laat hij dat ook goed blijken. Hij denkt aan niets anders meer dan aan seks en aan haar blote lichaam. Hij durft niet goed meer met zijn oom praten, maar telkens hij met zijn tante praat is hij in de wolken. Toen Edo een briefje schreef aan zijn oom waarop stond “Simone naait niet alleen met Eddie, leer dat maar uit het hoofd” werden beiden agressief en Edo raakte zijn oom op zijn brilglazen.
Kortom, hij zoekt naar de zin van zijn bestaan en naar zijn plaats in de wereld. Voorlopig is hij meer bezig met zichzelf. Hij probeert dingen uit: masturbatie zowel als schrijven. Hij probeert een boek te schrijven over zijn korte bestaan voordat hij gaat varen. Eigenlijk probeert hij daarmee de aandacht te trekken van zijn moeder maar tevergeefs. Zijn vrienden Tennis en Mario zijn ook geen mannen van veel woorden. De dialogen beperken zich dus tot stramme gesprekken zoals met zijn tante.
Edo is ondertussen 24 jaar oud. Samen met zijn vriendin Nina is hij naar Egypte gereisd, op de terugreis leert hij een andere vrouw, Marta Lindert, kennen en al gauw is Nina afgeschreven. Op het einde zeilt hij in een bootje. Het kantelt om en hij denkt dat hij zal verdrinken maar dat is niet zo.
Het boek is zeer goed verstaanbaar maar de overschakeling naar vroegere gebeurtenissen strekken vaak nogal lang uit zodat je je daarop gaat concentreren en dan opeens komt het gewone verhaal terug. De titel wordt als volgt verklaard: toen Edo op een dag met zijn moeder en haar vriendin aan het fietsen waren waaiden de jurken van zijn moeder en haar vriendin in de wind. Edo speelt op dat moment met de gedachte dat hij in de wolken zit. Vergelijk de titel van het boek ook met de film “The seven year itch” met Marilyn Monroe (haar opwaaiende jurk).

Roddy De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.