The Dreamers

Het enige boekje uit de Scharnierreeks dat ik niet heb gerecenseerd, is “The Dreamers” van Wim Houbrechts. En zoals het vaak gaat, de reden was juist dat ik er meer aandacht wou aan besteden dan louter een korte bespreking. Maar door allerlei omstandigheden is die “grotere aanpak” er nooit gekomen. Dertig jaar na datum kan ik aan de hand van mijn nota’s van toen wel nog aantonen wat ik juist van plan was…

Cursieve lectuur van WIM HOUBRECHTS’ “The Dreamers” kan in de school een aanzet zijn voor een debat met vragen als:
Hoe kan men het best popmuziek “leren” (academie? conservatorium? of leert men het daar àf? en wat met balorkestjes?)
Notenleer?
Verhouding beroeps/amateur/part-time, gecombineerd met job die een beetje in het verlengde ligt: PR-mannetje, platenwinkel, poprecensent… Dat laatste lijkt onwaarschijnlijk maar voorbeelden zijn legio: Chris Schraepen, Jan De Vos, Patrick De Witte van The Skyblasters, Rick Tubbax van The Taxis, Guy Swinnen van The Scabs, Stijn Meuris van Noordkaap…
instrumenten/PA: kopen? huren?
rol van platenfirma’s
belastingen, RMZ
sociaal statuut (vakbond, ziekenfonds)
rol van de pers
on the road: hard werken, maar ook sex, drugs & rock’n’roll (hope I die before I get old): is er nog fun na de 30?
Studiowerk (leefbaarheid maar ook bevrediging)

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.