Opendeurdagen gerecht : top én flop

01Op de opendeurdag van de gerechtshoven kloegen de jonge advocaten vooral het pro deo-systeem aan (dat enkel in België bestaat), naast het feit dat het ministerie van justitie met een veel te kleine begroting moet werken. Dit laatste gold dan b.v. voor het volledige gebrek aan « informatisatie » (computers), waardoor de juridische molen zo langzaam maalt. Nu ja, minister Gol heeft zo zijn prioriteiten… En wat het pro deo-systeem betreft, uiteindelijk blijkt dat wel mee te vallen : als een jonge advocaat b.v. schulden heeft of alimentatielast dan kan zijn vergoeding toch oplopen tot 50.000 fr in de maand. We kennen mensen met schulden en met alimentatielast die het met heel wat minder moeten stellen…

De opendeurdag van de gerechtshoven is zaterdag jl. een overrompelend succes geworden, althans wat de publieke opkomst betreft. Zat het heerlijke lenteweer daar zeker voor iets tussen, dan bewijst het ook dat in ons land de grote meerderheid van de bevolking onwetend is over wat er achter de geheimzinnige muren van een justitiepaleis gebeurt. Het is echter hoogst twijfelachtig dat men er na die opendeurdag ook maar iets wijzer is op geworden. In die zin was het dus tegelijk een top én een flop.
Vooraf had de Huurdersbond reeds gewezen op het publicitaire karakter van deze « stunt ». De balie steekt zijn bedoelingen zelf niet weg, aldus deze bond : ze vinden dat allerlei consumentenverenigingen door juridisch advies te verstrekken mogelijke klandizie van de advocatuur inpikken en daar wil men wat aan doen. Deze voorspelling bleek te kloppen. Het was echt pijnlijk om zien hoe jonge advocaten zich uitsloofden om in de gunst van Jan Publiek te komen. Dat ging dan van pinten bestellen over « ontvangst » (door de mooiste meisjes onder hen, rolpatronen werden hier zeker niet doorbroken) tot uitleg door « gidsen » bij (saaie) schijnprocessen enz.
Tijdens de dooie momenten (die er door de onverwacht grote opkomst veelvuldig waren : een rondleiding duurde anderhalf uur i.p.v. de voorziene veertig minuten) werd het masker helemaal afgeworpen. De « gids » ontpopte zich dan als een echte verkoper (« u kan ook bij ons terecht voor huurcontracten, verkoopsacten enz. »). Als rechtstreekse concurrentie met de « bonden » waren er trouwens info-standjes voorzien waar men voor één keer eens gratis juridisch advies kon krijgen. Later hoopt men tot een eenheidsprijs van maximum duizend frank te komen. Hoe democratisch dit ook lijkt, de bonden lachen hiermee : wie gaat er nou duizend frank betalen om b.v. een huurcontract eens na te kijken ? Bovendien, aldus nog de Huurdersbond, wij kiezen resoluut partij voor de huurder, terwijl een advocaat uit de twee ruiven eet. En tenslotte doen advocaten alleen aan « symptoombestrijding » (daar leven ze tenslotte van), terwijl de bonden verder willen gaan en uit hun werking bepaalde besluiten willen trekken die tot wetswijzigingen zouden moeten leiden. (R.D.S. in De Rode Vaan nr.20 van 1987)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.