Voor deze plaat had ik me sterk laten leiden door de « Dejeuner sur l’herbe »-achtige hoes. Daarop ligt het excentrieke gezelschap midden het groene lover van een stuk ongerepte natuur (de jungle of St-James’s Park ?). Alleen het naakte zangeresje Annabella Lwin is zich blijkbaar van de aanwezigheid van de camera bewust.

En Anna is inderdaad zeer « bella ». Maar niet alleen haar fysieke attributen, ook haar adamsappel is met extra-zorg door de natuur gemonteerd. Zelfs haar exalterend geschreeuw blijft nog als een zoete harp in de oren natrillen.
Met deze rijk gestoffeerde, neoromantische elpee (cfr. Adam and the Ants) voert BowWowWow ons op het ritme van de Afro-tam-tam ver weg van de verfoeilijke stad. Naar de wereld van het oerwoud (Go wild in the country, Jungle boy), de jeugdige ongereptheid (Why are babies so wise ?), de wereld van slangen en apen (Orang-outang). Dat alles gebeurt met zo’n vaart en een volgehouden enthousiasme dat alle nummers als het ware ineenvloeien. Vooral kant-1 blijft zes nummers sterk, kant-2 bevredigt maar half. Enkele uitschieters : de theatrale « Chihuachua »-single, het enthousiasmerende « Go wild in the country » en de Shadowsachtige instrumental « orang-outang ».
Voorwaar een knappe plaat en voor onze Agalev-vrienden zeer bruikbaar verkiezingsmateriaal.

Referentie
Dirk Roelandt in De Rode Vaan nr.51 van 1981

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.