Ommekaar

Het totaalprogramma dat de ploeg van « Ommekaar » mocht verzorgen n.a.v. haar vijfjarig jubileum (11-9) is « een hele brok » geworden die « ver over tijd » liep. Met presentatoren als Mic Billet en Bea Matterne (degelijk maar wat traag) was dit niet verwonderlijk. Het kwam hier evenwel veel meer op de inhoud dan op de duur van de uitzending aan. En deze was meestal interessant. De arbeid van de sociale werkers, van de vrijwillige helpers en van de zelfhulpgroepen, het werd allemaal uitvoerig belicht met zijn positieve en negatieve kanten. Maar toen heel op het einde klaar en duidelijk werd gezegd dat de huidige regering de gehandicapten flink in de kou gaat zetten in hun bloedeigen jaar, was er blijkbaar geen tijd meer voor repliek vanwege staatssecretaris Rika Steyaert. Het mens, vol goede wil, kon er blijkbaar ook niets aan doen. Typisch voor de bewindsploeg van vandaag… (Lode De Pooter, Een mens vol goede wil, De Rode Vaan nr.38 van 1981)

Het gebeurt zelden dat de banken in de actualiteit komen in verband met de drughandel zoals vorige week met een Hollandse instelling het geval was die als draaischijf in de heroïne-trafiek schijnt gefungeerd te hebben. Meestal staat de pers vol met berichten over aanhoudingen van dealers en van jonge verbruikers van pepmiddelen. Zoals in zovele andere zaken blijven ook daar « de groten » buiten schot en jaagt het repressie-apparaat eerder op « de kleinen ». Meer de slachtoffers dan de schuldigen komen in aanraking met de harde maar weinig begrijpende arm van de wet.
Het was dan ook een goed initiatief van de « Ommekaar »-ploeg om onder de titel « Een straat zonder einde » aandacht te besteden aan de jongeren die te maken hebben met illegale drugs en om even te gaan kijken hoe hun ouders daarop reageren (14-2-83).
Aan de hand van een reeks vraaggesprekken met jonge verslaafden (slechts één van hen scheen zich te hebben kunnen herpakken) en ook via… (de rest van het artikel van Lode De Pooter uit De Rode Vaan nr.9 van 1983 ontbreekt)

Geen haar op ons hoofd dat er aan denkt — voor zover steeds zeldzamer wordende pijlen daar ooit toe bekwaam zijn geweest — de afvoering van vulgariserende programma’s als « Zal ik es wat vragen, dokter ? » en « Ommekaar » te eisen omdat zij maar voor een minderheid bedoeld zijn, omdat zij niet spannend genoeg zijn, omdat zij op een moment uitgezonden worden dat de tv-kijkende massa naar « ontspanning », naar « film », naar « spelen » snakt.
Integendeel zelfs. Precies voor al die redenen willen wij de BRT steunen wanneer zij enkele malen per week tegen de gemakzucht van het grote publiek durft in te gaan, als zij meent dat de nationale zender als dienst van openbaar nut nog een andere taak heeft dan « louter vermaken ».
Dit betekent evenwel niet dat wij geen vragen zouden stellen omtrent beide documentaire tribunes, vooral na de jongste afleveringen ervan. De dokters hadden het deze keer over « Chronische ziekten » (18-10) en de sociale helpers lieten zien hoe men met « gehandicapte kinderen » thuis kan omspringen (24-10).
In beide gevallen hadden wij te doen met onderwerpen die voor een zeer bepaald publiek bedoeld waren, voor mensen thuis die met soortgelijke problemen te kampen hebben. Door een te strakke aanpak (korte vraag – kort antwoord) of door een te korte sfeerschets (huiselijke en schoolse tafereeltjes) kwam men er waarschijnlijk niet toe om ook een breder pubbliek actief te sensibiliseren voor het getoonde. In vele gevallen zal de reactie beperkt zijn gebleven tot een « oh die sukkeltjes »…
Wij zijn dan ook van mening dat, na jarenlang aan pionierswerk gedaan te hebben, de makers deze beide reeksen in een gewijzigde vorm zouden moeten aanbieden, dat zij aan een meer uitdiepen van de onderwerpen zouden gaan denken. (Lode De Pooter in De Rode Vaan nr.44 van 1983)

In navolging van een Amerikaans experiment waarbij jeugdige misdadigers zich trachten te « herkopen » door een wekenlange tocht per huifkar te ondernemen doorheen barre gewesten, heeft men ook in Vlaanderen « Een andere weg » gekozen voor de heraanpassing van sommige ontspoorde jongeren. « Ommekaar » (19-12) volgde enkelen van hen tijdens 3.200 km voettocht naar Santiago de Compostella in Spanje. De kijkers waren alzo getuige van hun moeizame start, van hun twisten onderweg, van het « afvallen » van een paard onder hen en… van de gelukkige aankomst van de « overlevenden ». Gelukkig voor een wijl alleszins. Want spoedig stelden de betrokkenen zich vragen over hun heraanpassing in hun gezin, over hun kansen om werk te vinden, om de verleiding, de verlokking en de hervalling te vermijden. Wie in het hart van deze jonge mensen kon en durfde kijken, moest wel tot de vaststelling komen dat een ontwrichte maatschappij, met haar valse waarden, met haar « struggle for life », het deze jongeren niet gemakkelijk maakt. Er liggen vele valstrikken op hun weg. Zal elkeen voor zich een mening hebben gevormd over de aangewende methode dan kon niet ontkend worden dat een gebrek aan algemene vorming en interesse, aan een klaar doel en perspectief wel de ergste vijanden van onze ontspoorde jeugd zijn. Wat men in zijn jonge jaren gemist heeft, haalt men later nog maar moeizaam op, alle vrije tijd ten spijt. Daarvan getuigden ook de « helden » uit de reportage. Zij zullen nog veel begrip en hulp nodig hebben om op eigen benen te staan. Horen wij nog over in jaargang 1984 van « Ommekaar ». Een onderwerp als dit — misdaad, drugs, drank, werkloosheid in gelijk welke orde — verdient een bestendige aandacht van onze televisiemensen. Niet om aan zedenprekerij of aan belering te doen. Wel om de grauwe werkelijkheid niet te ontlopen… (Lode De Pooter, Als ik maar snel werk vind…, De Rode Vaan nr.52 van 1983)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.