Dat industriële ingenieurs in spe aan het zingen slaan is op zich al verbazingwekkend, maar dat ze dan ook nog een Byzantijns koor gaan vormen, dat mag welhaast een mirakel worden genoemd. Ingenieur Christine Van Laere (°1960) speelde dit klaar in het KIHO aan het Rabot in Gent en aangezien haar koor een tiental jaren geleden in de abdij van Drongen de paasmis opluisterde, ging ik even met haar praten.

Eerst en vooral wilde ik echter weten: mogen katholieken wel de Byzantijnse ritus zingen?
Zeer zeker,” zegt Christine Van Laere met overtuiging. “De moeder van paus Wojtyla was zelf een Oekraïnse van de oosterse ritus.”
Volgt een gedetailleerde en zeer moeilijke uitleg, die ik u zal besparen, maar waaruit ik onthoud dat er een Byzantijnse ritus bestaat, zowel bij de katholieke als bij de orthodoxe kerk. Wat de eerste betreft spreekt men dan van de “Grieks-katholieke kerk”, die we b.v. in Oekraïne, Roemenië en sommige Arabische landen terugvinden. Maar zelfs de tweede is nog koosjer, als we deze uitdrukking mogen gebruiken, want de teksten zijn daar helemaal dezelfde, behalve de zegeningen die voor de paus worden afgesmeekt. Die worden dan vervangen door hun patriarch.
Maar wat bezielt nu leerlingen industriële archeologie om zich op deze ritus te storten? Daarvoor moeten we teruggaan tot 1984, toen Christine Van Laere les kwam geven aan het KIHO. Zelf had ze piano en vooral orgel gestudeerd aan het Gentse conservatorium (maar ook b.v. bij Ton Koopman!) en toen ze op het KIHO aankwam (na haar eindwerk als ingenieur dat erin bestond de wandtrilling van orgelpijpen in beeld te brengen d.m.v. holografische interferometrie), wou ze dit licht niet onder de korenmaat zetten. Een oproep voor zusterzielen bij de studenten bleef niet onbeantwoord en al bijna onmiddellijk ontstond er een koor, dat de misvieringen opluisterde met muziek van Bach e.d.
Een jaar later ontmoette Christine echter Carl Lincke, de dirigent van één van de beroemdste Slavische koren, het Johannes Damascenuskoor uit Essen. Hij stelde haar enkele partituren ter hand en ze was meteen verkocht. Ze kon deze passie ook overdragen op haar koorleden en sedertdien heeft het KIHO-koor, variërend van 10 tot 15 leden, zich gespecialiseerd in dit genre.
Het grote verschil met een katholieke eredienst is dat een Byzantijnse nog steeds van alfa tot omega wordt gezongen, ook door de priester. Je moet er ook je tijd voor nemen, want een Byzantijnse mis duurt al snel zo’n twee tot drie uur. Vandaar misschien het succes van deze muziek bij New Age-aanhangers, die ze als trance-muziek gebruiken.
Vóór de val van de Muur was het moeilijk om aan partituren te geraken, nu kan je ze in Oost-Europa voor een habbekrats op de kop tikken.
Van het oorspronkelijke koor is niemand meer over, maar van de tweede lichting afgestudeerden zijn er wel een aantal blijven “plakken”. Het zijn allemaal amateurs, maar ze hebben wel zang gevolgd op de academie. Er wordt nu ook niet meer zo streng op toegezien dat het alleen maar leerlingen zouden zijn, gegadigden kunnen dus altijd hun naam opgeven bij mevrouw Van Laere.
Het koor heeft al verscheidene concertreizen in het buitenland achter de rug en heeft in 1992 ook een CD uitgebracht, te verkrijgen op de school, Gebr.Desmetstraat 1, 9000 Gent, tel.09/265.86.10.

Referentie
Ronny DE SCHEPPER, Industriële ingenieurs in spe zingen Byzantijnse paasmis, Het Laatste Nieuws 29 maart 1997

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.