Wijs, jong

Het begon al met de titel. Zo beginnen vaak oprisperig-zure kritieken en zo begint ook de onze… maar hij eindigt er ook mee. Inderdaad, buiten de niet zo welluidende noch goed gekozen slogan “Dood ’t gewoon of de oorlog 14-18”, hebben wij weinig aan te merken op de schitterende voorstelling door een tiental jongeren (blijkbaar middelbare scholieren) die zich onder de naam Abbedoe koesteren onder de vleugels van het progressieve Symptoomtheater uit Gent dat op diverse fronten actief is.

Maar goed, die slechte titel behoeft een verklaring, die meteen ook als een korte inhoudsopgave kan gelden: « Doodgewone dingen, zeggen we, maar zijn die eigenlijk wel zo doodgewoon ? Dingen die je niet zomaar uit je hoofd kunt zetten : de periode van 14 tot 18 (jaar, red.) een echte “oorlog” met zijn moeilijkheden en rottigheden. Maar ook met hoop en goede dingen ».
Zo simpel en zo ingewikkeld als het leven zelf dus. Even hoogdravend en even banaal ook, even komisch als tragisch. In het intieme theatertje evolueren een klein dozijn jongeren zoals je ze ook kan zien aan bushaltes, schoolpoorten, jeugdclubs enz. Maar dan let je er niet zo goed op. Ten onrechte, blijkt nu, want die jongeren hebben heel wat te vertellen.
Natuurlijk zijn het geen « beroeps » en zondigt de een al wat meer dan de ander tegen een paar essentiële regels van het theater (o.a. de verstaanbaarheid), maar daar staat tegenover dat ze blijkbaar uitstekend werden gecoacht want er zitten ontzettend veel schitterende vondsten in.
Kortom, deze voorstelling is een « must » (of zoals men in het stuk zelf herhaaldelijk kon horen : « wijs, jong »). Niet alleen was het lang geleden dat we nog eens dermate van een avondje toneel hadden genoten, het is ook zeer verheugend vast te stellen dat Symptoom na een klaarblijkelijke inzinking (als we één van onze correspondenten mogen geloven) nu opnieuw aanspraak maakt op een plaatsje in de galerij der groten van de alternatieve cultuur, naast de Vieze Gasten, Kopspel, Tentakel en noem maar op.
(Enige tijd later…) Wat blijft er nog over van je dromen? Niets dan “Littekens”! De verzuchting van een bejaarde wijze? Nou moe, dit is kort samengevat (er valt trouwens niet veel samen te vatten) het nieuwste stuk van Abbedoe, het tienertheater van Symptoom. En toch wordt dit door de commentatoren als “verfrissend” omschreven. Omdat ze natuurlijk enkel weer aandacht hebben gehad voor de vorm. En inderdaad, het licht wordt herhaaldelijk aan- en uitgeknipt, men speelt tegen een zwart-wit decor, er is een afwisseling van statische opstelling en nerveus bewegen, kortom regisseur Monique Bellens weet precies wat er vandaag op de markt te koop is. Maar als de zes jonge vertolkers inderdààd zelf de aanzet hebben gegeven tot dit uiterst zwartgallige spektakel, dan geeft dit te denken. Vroeger speelde de Abbedoeërs voor volle zalen en was er een immense betrokkenheid tussen henzelf en hun publiek. Nu komen zelfs hun vriendjes niet meer kijken. Het vervreemdingseffect zeker?

Referentie
Ronny De Schepper, Wijs jong, De Rode Vaan nr.12 van 1981

2 gedachtes over “Wijs, jong

  1. Een “gil” van een echt proficiat voor uw origineel initiatief. Kijk iedere dag uit naar uw e-mail-post. Niet alleen voor de banden met vandaag maar soms ook voor zachte nostalgie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.