Het gaat je wél aan…

Het Gentse theater Symptoom verdient werkelijk alle lof voor de manier waarop ze met de creativiteit van jonge mensen weten om te springen. Hebben we in De Rode Vaan nr 12 van 1981 reeds luidruchtig de loftrompet gestoken over hun tienerproductie (met Abbedoe), dan kunnen we dat nu (iets gedempter) ook doen voor “Snerte vioja” van Peperkoreke, een groep jongeren tussen zeven en dertien jaar.
Die iets grotere relativering is trouwens aan het leeftijdsverschil te wijten. Indien we bij de tieners bepaalde theaterfeilen vaststelden (die we graag door de vingers zagen) dan zijn die bij deze kinderen natuurlijk nog meer aanwezig.
Maar dat mag nauwelijks een bezwaar heten als men ziet met welke inzet er wordt gespeeld (b.v. door de “professor” van zeven jaar oud). Hoe de oudsten reeds aanstalten kunnen maken om « in een hogere klasse » te gaan spelen (om in voetbaltermen) te spreken en hoe technische tegenslagen en grappige versprekingen spontaan worden opgevangen, beter dan profs het zouden doen…

De kindergroep Peperkoreke improviseerde dit nieuwe stuk waarvan de titel zoveel betekent als “dat gaat jou niet aan !”. En dat komt in het stuk ook veel te pas. Uitsluiting tussen broers en zussen, op straat, in de klas, tussen elkaar. Daarover wordt gespeeld in een verhaaltje met een spannende diefstal, stiekem rapporten veranderen, een rare professor, paarse mode en seksuele voorlichting. De twaalf kinderen van Peperkoreke staken « Snerte Viola » in elkaar na een half jaar kijken, spelen, zoeken en improviseren.
De zwakkere aspecten komen vooral in het eerste deel aan bod dat minder boeiende momenten bevat en waarin de “acteurs” steevast nog worden geteisterd door plankenkoorts. Dat het tweede deel (met de onvergetelijke scènes “seksuele voorlichting” en “doktertje spelen”, waarbij men zowaar van een revolutie in het kindertheater kan gewagen — en wij wikken onze woorden!) veel vlotter wordt gebracht bewijst nogmaals dat Peperkoreke beloftes inhoudt voor de toekomst.
De liedjes zijn van betere kwaliteit. « De mode is paars » is zelfs een uitschieter het beste van Stekelbees waardig. Graag hadden wij dan ook het aanbod van goede kinderplaten verrijkt gezien met een elpee van Symptoom, al is het daarvoor wellicht nog wat vroeg. Toch hebben wij onze bewondering voor de muzikanten van Symptoom willen uitdrukken door hen uit te nodigen op het RV-feest voor zaterdagnamiddag 5 september.
Tot slot nog twee negatieve bedenkingen. Zoals gezegd heeft de verstaanbaarheid nu nog meer te lijden dan bij Abbedoe. De kinderen zelf treft hier nauwelijks een verwijt. Maar is dit technisch niet op te vangen met opgehangen mikro’s of zo ? En ten tweede : waarom kon het stuk niet gewoon “dat gaat je niet aan” heten ? Waarom moest dat per se in een vreemde (welke ?) taal « snerte vioja » worden ? (*) We zouden haast denken dat Symptoom een patent heeft op slechte titels, ware het niet dat het nieuwe programma van de muziekgroep de spirituele benaming « liever live dan moe » meekreeg.

Ronny De Schepper

(*) Volgens mij is het een soort van Gents dialect. “Snerte” zou dan “da’s niets” betekenen en “vioja” “voor jou”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.