Zowel voor Jan met de pet als Piet met de das

Vijftien jaar lang hebben De Vieze Gasten zelf hun teksten geschreven. Ze brachten sketches, grappen, clownerie, imitatienummers en liedjes in de lijn van het vormingstheater. But times they are a’changing. Vorig jaar werd voor de productie van «Schemerstad» een tekstschrijver en een regisseur aangetrokken.
Voor hun nieuwe productie «Vuil spel» die de komende zomer in Nederland en Vlaanderen te zien is (in Gent tijdens de Gentse feesten) werd logischerwijze dezelfde weg ingeslagen. Deze keer schreef Luk Wijns de tekst en Mitta Van der Maat regisseert.
In vergelijking met «Schemerstad» is de intrige van «Vuil spel» minder sterk, maar daartegenover ontlokt het bevrijdende lachsalvo’s waardoor het blauwe tentzeil bij tijden rood uitslaat. Gaan kijken dus.

Welk «vuil spel» wordt er gespeeld? Het verhaal is rechtlijnig. Luk Wijns schetst de onstuitbare opgang van Serge Van Pellekens. Een jongen met een ontzettend slecht karakter. Van kindsbeen af speelt hij «vuil spel» om de andere altijd een slag voor te zijn. Het type van de machtswellusteling die pakt wat hij kan krijgen. Hij heeft de koper door en is de verkoper voor. Een stuk van alle tijden dus. En toch zo eigentijds. Want Van Pellekens is het type jongeman dat zonder scrupules op de kar springt die voorbij rijdt als er maar geld te rapen is, het type van de rechtse opportunist voor wie politiek en geloof eigenbelang zijn.
Heel het stuk is één crazy show. Vitaal, spotlustig en vindingrijk. De tekst bulkt van de spitsvondigheden. Luk Wijns heeft nl. Van Pellekens’ gemene karakter karikaturaal uitvergroot. Een karikatuur die wordt ingevuld met humoristische taalvondsten. Een voorbeeld : « In het internaat van de zusters van het bloedend kruis werden de kinderen zo kort gehouden dat ze gemakkelijk onder de stoelen door konden lopen ». Ze zijn er legio.
Een personage als Van Pellekens vraagt een sterke acteursprestatie. Jakob Beks doet dit subliem. Wat direct blijkt: allen hebben duidelijk plezier in het acteren. Een genot dat op het publiek overslaat.
Het mag zijn dat Piet met de Das nog een hechtere structuur had gewild, het is juist dat wat geforceerd naar het einde toe gewerkt is, dat het tweede deel het niveau van voor de pauze niet haalt, dat sommige liedjes niet perfect klinken en wie de tijd van het vormingstoneel nog niet ontgroeid is zal beweren dat de kritiek op onze maatschappij verzandt in kluchtige onwerkelijkheid. Maar ik ben er zeker van dat zowel Jan met de Pet als Piet met de Das aan dit stuk heel wat plezier zullen beleven. Is dat niet mooi?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.