Met deze kinderen wordt het anders

Als recensent denk je vaak: nu heb ik het allemaal meegemaakt. En toch word je dan nog voor verrassingen geplaatst. De première van de “tweede kindershow van het kabaret Chris Moens” in het Zeemanshuis te Antwerpen b.v. Zo luidde de aankondiging en daarmee kon je alle kanten op natuurlijk. En dan arriveer je en blijk je terecht gekomen op een soort van repetitie voor het toekomstige communiefeest. Een kind kon zien (letterlijk!) dat deze productie, die de benaming “Gaandeweg vogelvrij” meekreeg, nog niet af was. De teksten waren onvoldoende gekend, de overgangen stuntelig, de uitspraak was dialectisch en van acteren was op uitzondering van de niet onverdienstelijke Chris Moens zelf hoegenaamd geen sprake.
Maar het grappigste waren de technische mankementen. De belichting b.v. die constant verkeerd was, het gesol met mikro’s, revolvers die niet afgingen, een bandopname met vogelgeluiden die plotseling oversloeg in een soort van luisterspel en dan vooral de zaal die op een bepaald moment werkelijk werd uitgerookt !
Heel wat negatieve aspecten dus, maar zodanig ontspannen gebracht dat het een bepaalde charme kreeg. Chris Moens leidt in ’t Muzertje (Rolwagenstraat 113 in Antwerpen) een kinderatelier en van daaruit was deze productie gegroeid, die als onderwerp heeft het verzet van de vogels tegen de milieuverloedering. In tegenstelling tot een Hitchcock b.v. is het een zeer braaf verzet.
Het is een braaf verhaaltje waarvan de spitsvondigheden vooral in woordspelingen terug te vinden zijn van het slag als: van een vogel wordt gezegd dat hij “van de hak op de tak springt”. De liedjes zijn ook zeer braaf, maar alweer van een ontwapenende charme zoals de meezinger “Zwaai je vleugel links” en zowaar een min of meer geslaagde aanpassing van “Stop the cavalry” van Jona Lewie.
“Met deze kinderen wordt het anders,” zegt Chris Moens op het einde, “denk daaraan op 8 november…” (*)
Ja, braver wordt het alleszins.

Ronny De Schepper

(*) Toespeling op de komende verkiezingen.

4 gedachtes over “Met deze kinderen wordt het anders

  1. Dit artikel moet toch zo’n 30 jaar geleden geschreven zijn. Gaandeweg Vogelvrij ging toen in première, gespeeld door mijn voormalige cabaretgroep.
    Raar dat dit hier als een maand oud wordt voorgesteld. Ook de foto van Tom Lenaerts, doet hier niets ter zake. Tom was ooit lid van Tmuzertje (en niet ’t muzertje) maar heeft/had met deze productie niets te maken.
    Dat de recensent het stuk niet goed vond/vindt is zijn volste recht. Publiek en organisatoren dachten/denken er toch anders over. Te braaf, dat kan, maar er vielen zelfs lijken in het stuk.
    Het stuk stond in zijn kinderschoenen (bv. gezien het lied ‘Stop The Cavalry’ –> wat reeds na een maand vervangen is geworden door een eigen lied) en heeft nadien een eigen leven beginnen leiden!
    Wijzelf hebben dat stuk op een klein jaar tijd zo’n goede 50 keren gespeeld, verspreid over Vlaanderen. De theaterversie, die er later van gemaakt is, wordt tot heden toe nog steeds gespeeld. Er is zelfs een elpee van gemaakt.
    Hoe dat dit artikel nu hier terecht komt, alsook de verkeerde foto, blijft voor mij een raadsel. Maar goed, alles zal wel zijn uitleg hebben. Maar graag dan juiste informatie.

    Like

    1. Oeioei, de appels zijn nog altijd zuur, zelfs na dertig jaar. Maar ’t is wel eigenaardig dat je dertig jaar geleden niet hebt gereageerd. Het gaat hier inderdaad over een artikel uit De Rode Vaan uit die tijd, maar ik heb de juiste gegevens niet meer. Aangezien ik echter alles wat ik ooit geschreven heb op deze blog ga zetten, kan ik dat niet telkens herhalen. (Al moet ik – toegegeven – misschien een uitzondering maken voor artikels waarvoor ik geen referentiedata meer heb.)
      En dan die foto. Ten eerste, ik heb geen foto van de voorstelling zelf (ook dertig jaar geleden niet) en toen ik dan hoorde dat Tom Lenaerts daar als kind nog had aan meegewerkt, vond ik het natuurlijk een leuke “publiekstrekker”. Goed, blijkt nu dat dit niét het geval is geweest. Voor mij in orde, maar stuur mij dan een andere foto door, hé Chris. Desnoods van uzelf. Liefst dertig jaar geleden, maar vandaag mag ook.

      Like

  2. Toch even duidelijk zijn. Tom Lenaerts was een lid van Tmuzertje. Vogelvrij was een product van mijn cabaretploeg die op dat moment technisch door tmuzertje werd georganiseerd (lees: ikzelf dus). Tmuzertje had zo verschillende onderdelen die niet altijd met elkaar iets te maken hadden.
    Toen niet gereageerd … dit artikel heb ik ook nooit gezien of gelezen, tot enkele dagen terug, vandaar mijn verwondering!
    Voor wat foto’s en en zo kan je best naar onze website gaan, daar ga je genoeg materiaal vinden.
    En zure appels … dat zijn toch de beste, niet !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.