Rockbitch

De Engelse Rockbitch is een lesbische groep (wat ze o.m. “bewijzen” door elkaar te fistfucken op scène tijdens het gelijknamige nummer) en verder doen ze ook wat aan SM (zo is een van de leden “sex slave Julie”). Toch zijn ze ook niet vies van jongens (na elk optreden wordt er één uit de zaal geloot, die “het” met één van de muzikanten mag komen doen). En, oh ja, de muziek? Een kruising tussen AC/DC en de Red Hot Chili Peppers. “Maar de toeschouwers komen niet echt voor de muziek,” noteert kenner Jan De Zutter droogjes in De Morgen. Die toeschouwers bestaan vooral toch uit lesbiennes omdat jongens naar verluidt moeite hebben met de agressieve seksualiteit van de groep. En zo zijn ze dus op de koop toe nog feministisch ook! Oh ja, je gelooft het misschien niet maar ik heb een van de bravere foto’s gekozen…

Karin Spaink schrijft er het volgende over in Het Parool van 6 juni 1997: “De vraag of ze aan de drugs zijn, hoefde al niet eens meer aan de orde te komen: ook zonder was de combinatie al explosief genoeg. Sex & rock ‘n’ roll bieden de dames van Rockbitch namelijk naar verluidt in overvloed. Een beschrijving van hun optreden in Almelo een paar maanden geleden was voldoende om de hele nationale pers te attenderen, en van Volkskrant tot Oor schreef men over ze. Zonder het over de muziek te hebben, overigens.
Rockbitch spreekt uiterst openhartig over seks en doet daar publiek aan. Een van de bandleden is een danseres die zichzelf als seksslaaf van de rest van de groep beschrijft. Op het podium verschijnt ze vrijwel geheel naakt, en de zangeres doet tussen de bedrijven door van alles met haar. Aan het eind van hun optredens gooien de dames een goudkleurig condoom in de zaal, en de man die dat ding weet op te vangen wordt uitverkoren voor een seks‑sessie met de bandleden: na afloop mag hij daartoe mee backstage.
De leden van Rockbitch vertellen met groot gemak over wat ze doen: kennelijk schamen ze zich niet snel. Een belangrijk motief voor hun presentatie en show is hun innige overtuiging dat vrije seks leukere mensen van ons maakt. Nu is dat een omstreden standpunt, en bovendien niet geheel nieuw (Wilhelm Reich was dezelfde mening toegedaan, en het liep nog heel akelig met hem af).
Interessanter is de reactie op Rockbitch. Ze raakten, nadat er wat artikelen over hen waren verschenen, prompt hevig omstreden. De burgemeester van Almelo deelde mee dat hij ze niet meer in zijn stad wilde hebben, andere steden verboden optredens wegens schending van de openbaarheid en vestigden al doende nog meer aandacht op Rockbitch, weer andere steden compromisden dat Rockbitch wel mocht optreden maar dat de orgie achteraf diende te komen vervallen. Waarna er weer meer stukken over Rockbitch werden geschreven, zodat heel Nederland binnen de kortste keren wist wie ze waren.
Het gevolg was ‑ vanzelfsprekend, want zo gaan zulke dingen nu eenmaal ‑ dat mensen en masse naar de resterende optredens reisden, alwaar een woelige massa van videocamera’s, fototoestellen en hitsige mannen voorkwam dat iemand enige aandacht kon besteden aan de muziek en ieders aandacht nog fermer gevestigd was op de seks. Rockbitch, nee, dat ging alleen maar over seks, dat kon je zo zien! zei men later tegen elkaar, innig tevreden dat cirkels inderdaad rond zijn en zonder te beseffen dat ze onderwijl zelf van alles krom hadden getrokken.
Want met die onzedelijkheid van Rockbitch valt het reuze mee. Ja, ze doen in alle openbaarheid aan seks op het podium, en ik hoef dat niet zo nodig te zien, maar daar gaat het niet om. Het gaat er evenmin om dat het bestanddeel seks in hun show door anderen zodanig is opgeblazen dat de beschrijving ervan de werkelijkheid allang niet meer dekt en iedereen prettig tegen zelf‑opgerichte windmolens kan strijden, dan wel zich eraan kan verlustigen. Waar het wél om gaat, is dat andere bands en artiesten aanzienlijk viezere dingen doen die evenzeer tegen de goede zeden van de burgervaders indruisen ‑ maar niemand protesteert of verhindert een optreden.
Wat is het argument om Rockbitch te verbieden ergens in een achterafzaaltje seks met elkaar te bedrijven of om aan elkaar te zitten op een podium ’s avonds laat tijdens Dynamo, als de leden van de Jim Rose Side Show op Pinkpop loodzware gewichten aan hun penis en hun testes mogen hangen, hun lichaam doorboren met scherpe objecten, voorwerpen in allerlei lichaamsholtes inbrengen, kotsend en poepend op het podium staan en sumo‑worstelaressen laten opdraven om er naakt te vechten, elkaar onderwijl overal begrabbelend?
Waarom mag Rockbitch in sommige gemeentes alleen optreden als ze beloven dat ze tijdens hun optreden geen meneer zullen uitnodigen om het backstage met ze te doen? Iedereen weet dat bij mannenbands de vrouwen uit het publiek geregeld naar achteren of ter hotelle worden genood, of dat managers zelfs de zaal in worden gestuurd om mooie en bereidwillige meisjesfans te vinden. Is dat wel eerzaam, omdat het in het geniep gebeurt? Is het viezer of verderfelijker wanneer je tegen de zaal zegt dat er na afloop van het optreden in klein comité verder gegaan kan worden?
De steen des aanstoots is hier vermoedelijk niet zozeer de zedelijkheid als wel het feit dat Rockbitch een aantal dingen expliciteert ‑ en dat het vrouwen zijn, natuurlijk. Mannen komen met meer weg, in zulke dingen, en Rockbitch expliciteert dat. Waar vrouwenbands altijd al een curieus soort aandacht trekken die meer met hun lichaam van doen heeft dan met hun muzikale capaciteiten, zeggen zij hardop dat de meeste mensen als gevolg van hun imago bij hen voor de seks komen, en dat wie daar niets van wil weten vooral weg moet blijven. (Het zijn niet alleen mannen die op Rockbitch afkomen; nogal wat vrouwen waren benieuwd, en ik weet van lesbische vrouwen die er een plezant groeps‑uitje aan hadden.)
Ze zeggen dat ze iedereen mooi vinden en de moeite waard om mee te vrijen, en bewijzen dat door hun gasten niet uit te nodigen op uiterlijke kwalificaties maar op het lot: hij die het condoom vangt, wordt ‘t. Ze zeggen zelf wat ze willen en hoe ze het willen en waarom ze het willen en met wie; in vrouwen een prijzenswaardige maar veelal bestrafte opstelling. Vrouwen zijn doorgaans niet zo uitgesproken als het om seks gaat. Ze durven niet altijd nee te zeggen en hun nee wordt niet altijd gehonoreerd: er moesten en moeten zelfs leuzen gesmeed en campagnes gevoerd worden in de hoop dat het ooit tot de soms zo gruwelijk zelfzuchtige koppen door mag dringen dat als een vrouw ‘nee’ zegt, ze daadwerkelijk niet wil en dat zulks consequenties dient te hebben.
Het hoeft voor mij niet op een podium. En ik zou niet gaan. Maar ik zou wél willen dat Rockbitch gerust ‘ja’ kon zeggen zonder dat hun optredens daarom verboden worden.”
Toch moet het lesbianisme hier wellicht met een grotere korrel zout worden genomen dan bij Amerikaanse militant-feministische “lesbopunkgroepen” als Sleater-Kinney, Bikini Kill, Bratmobile en Team Dresh, waarvan deze laatste enkel voor een vrouwelijk publiek wil spelen. Hoe men echter een nummer moet interpreteren als “Dig me out” van Sleater-Kinney, waarin zangeres Corin Tucker publiekelijk haar op de klippen gelopen verhouding met gitariste Carrie Brownstein, nog steeds in de groep en zelfs componiste van het nummer, beschrijft, weet ik ook niet.
Een voorloper van dit soort groepen is in de jaren zestig The Whyte Boots, op het eerste gezicht een typisch meisjesgroepje à la Shirelles, Shangri-La’s, Ronettes of Crystals, maar dan wel één waarbij de groepsleden Pam Sawyer en Lori Burton zélf hun nummers schreven. In één ervan, “Nightmare”, zingt de ik-persoon zowaar dat ze haar rivale heeft vermoord. Onnodig te zeggen dat dit géén hit werd. Zelfs nu zou dat nog niet gaan, denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.