Op 11 mei 1979 wordt het Waasland weer wild

De Wild West Revue van Vuile Mong en zijn Vieze Gasten slaat op vrijdag 11 mei 1979 zijn tenten op (letterlijk!) in Sinaai op uitnodiging van jeugdclub Troelant.

Het nieuwe collectieve werkstuk van de Vieze Gasten kreeg als aankleding het Verre Westen mee, maar zoals gebruikelijk handelt het eigenlijk over zeer specifieke en herkenbare toestanden van hier bij ons. Inderdaad, wij leven ook in het westen en het gaat er hier (vooral in tijden van economische crisis) ook soms wild aan toe, dus wij leven eveneens in het Wilde Westen.
Het Wilde Westen met zijn doodgravers, zijn Yamazakipaarden, zijn bars, zijn Village People, zijn sheriffs, maar ook zijn Rampen Jenny (Calamity Jane). En om deze Rampen Jenny, symbool van de geëmancipeerde vrouw, draait het vooral. Overal waar zij komt, zaait zij paniek want “zij haalt het geld waar het zit” en geeft het – als een vrouwelijke Robin Hood – aan degenen die er niét op zitten.
Deze Rampen Jenny wordt gespeeld door een nieuwelinge in het gezelschap van de Vieze Gasten, een Nederlands meisje van Indonesische afkomst. Zij neemt zeer duidelijk een aparte plaats in in het geheel. Uiteraard door haar taal, al probeert zij geforceerd “Vlaams” te praten, maar ook door haar manier van acteren: zij neemt alles veel meer au sérieux. Het zelfrelativerend aspect, de groep van Vuile Mong zo eigen, is bij haar niet te vinden. Haar aanwezigheid is dan ook de aanleiding voor grote discussies pro en contra. Ik heb echter wel het vermoeden dat de hevigste verdedigers van haar een beetje te zeer onder de indruk zijn van haar “belly dance” bij het begin van het tweede deel. Voor mij blijven echter Vuile Mong en Herwig De Weerdt de dragers van het spel, ook al betreur ik het verdwijnen van rasacteur Wim Meeuwissen.
Van de Rockless-kuur heb ik bij het orkest eigenlijk niet veel gemerkt. Ik kon alleen nogmaals vaststellen dat de ouste Vieze Gast, Fabien Audooren, steeds vakbekwamer wordt. Verder was de muzikale inleiding – die zogezegd stemming moest brengen, maar in werkelijkheid veel te lang duurde – toch erg zwak.
Is deze show dan een tegenvaller geworden? Zeker niet. Op de eerste plaats kwam de politieke boodschap (waar het toch vooral om te doen is) zeer goed over. Wel wordt het anarchistische aspect van de groep met de dag duidelijker. Zo doet het wel eigenaardig aan op een dag van de syndicale jeugd de syndicale leiding te horen aanvallen en ook in de programmabrochure staan wel opmerkelijke dingen. Zo wordt een aanhoudingsbevel tegen Vuile Mong en de Vieze Gasten zogezegd ondertekend door het Ministerie van Nederlandse Cultuur, de BOB, de Kredietbank, Ford Motor Company, Boel Scheepswerven, SABAM, VU, KPB, PVV, BSP, CVP, VDB-vleesfabrieken, de NAVO, cultuurraad VMO en Plasti Chemico. Ieder van ons kan hier wellicht een onderdeel uit halen dat hij liever niet in één zak gestopt zag met de rest.
Toch zitten er veel originele vondsten in het stuk. Aan mij had men ze echter allemaal op voorhand verklapt en ik vond het dus maar half zo leuk. Vandaar dat ik jullie niet veel meer ga vertellen over wat er zoal allemaal te zien is. Alleen wil ik nog de aandacht vestigen op een paar zaken die men zeker niet mag vergeten. Zoals het feit dat de eigenlijke revue, die door jong en oud kan en mag worden gezien, wordt voorafgegaan door een kinderspektakel, “Het Jaar van de Zotte Clowns”.
En ook dat de liedjesteksten (zoals de fameuze “Crisisblues”) van de hand zijn van de dichter Stefaan van den Brempt.
En tenslotte dat wanneer er plots in de tent iemand recht staat en begint te roepen: “Koop de Wild West Krant”, dat dit dan het programmaboekje betreft (40 fr.) dat zeer verzorgd is uitgegeven en “verlucht” met tekenening van Karlos (Callens). Deze Karlos tekent o.m. een wekelijkse strip in De Rode Vaan (“Gaspard en Mr.Deblauwe”) en voor het vorige programma van Vuile Mong (“Bommerskonten”) leverde hij zelfs een heuse tekenfilm af.
De dag van de syndicale jeugd sloot af met een bal, maar toen was ik reeds zo bevroren van de kou dat ik niet meer de energie kon opbrengen mijn stramme benen te strekken…

Referentie
Jan Segers, Geslaagde dag van de syndicale (ABVV-) jeugd in Sint-Niklaas, De Voorpost, 13 april 1979

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s