Iedere kabelkijker, niet alleen uit de regio Gent, maar ook uit de streek rond Antwerpen (maar niet Antwerpen zelf) kent wel Teleradio 1 en dat zijn ongeveer een half miljoen gezinnen. Misschien zijn ze er zich niet van bewust, maar Teleradio 1 (89.9 MHz) is de continuë stroom popmuziek die men hoort als men op de mozaïek zit te kijken of er nergens wat seks te bespeuren valt. Of voetbal, als men wil. Wie erg avontuurlijk is aangelegd, heeft op die manier misschien ook al kennisgemaakt met Teleradio 2, de klassieke zender, want als het testbeeld vanuit Eeklo wordt doorgestraald, dan zijn beide zenders via de twee stereokanalen te beluisteren.

Maar laten we eerlijk zijn, wie naar Teleradio 2 (89.1 MHz) luistert, doet dat niet terwijl hij zijn beeld scherp stelt, maar doelbewust via de gratis radio-service die aan een kabeltelevisie-aansluiting is verbonden. En dan ergert-ie zich soms als hij een mooi muziekstuk hoort, dat hij niet kan thuisbrengen. Want de platen worden wel ààngekondigd, maar niet àfgekondigd. Om te weten hoe dat komt, begaven we ons merkwaardig genoeg op weg naar het confectiebedrijf Bulté in Waarschoot. Vanuit een bijgebouw van dit bedrijf vertrekt inderdaad het muzikale signaal en daar staat dan ook de geweldige installatie opgesteld. Een pareltje van menselijk vernuft.
Hoe valt dit nu te rijmen met een confectiebedrijf? De heer Bulté legt uit dat muziek altijd reeds zijn hobby is geweest. Vroeger, sinds meer dan tien jaar geleden, maakte hij banden voor teleradio en nu sedert twee en een half jaar is hij voor de klassieke zender overgeschakeld op CD’s en een jaar later is ook de popzender gevolgd. Het niet-afkondigen van klassieke platen heeft trouwens te maken met de omschakeling van banden naar CD’s. Het aankondigen wordt immers ook op een CD ingesproken (er kunnen 99 aankondigingen op één CD) en de computer kan slechts drie CD’s tegelijk de baas. Dat wil dus zeggen: de CD die net afgelopen is, de CD met de aankondiging en de nieuwe CD die aan de beurt is. Die aankondigingen worden via de administratieve computer immers gelinkt aan de plaat waarop ze toepasselijk zijn. Als men datzelfde zou doen met een CD met afkondigingen, dan zou het telkens ongeveer een minuut duren vooraleer de CD effectief begint te spelen.
Men zou natuurlijk ook een aankondiging telkens kunnen laten voorafgaan op de CD door een afkondiging van de vorige plaat, maar dan zou de computer niet meer de platen dooreen kunnen “shuffelen” zoals hij dat nu doet en dat is juist de grote vooruitgang ten overstaan van de banden vroeger, die de echte liefhebbers stilaan van buiten kenden. Op dit moment zijn er zo’n zesduizend aankondigingen, maar elke maand worden er nog nieuwe CD’s bijgevoegd en wordt er dus ook een nieuwe CD met aankondigingen gemaakt.
De beide playlisten worden dus volledig door de computer gemaakt. Vooraf krijgt hij wel de opdracht om op een bepaald uur binnen een bepaald soort muziek te kiezen. Voor klassiek zijn dat blokken van ongeveer één uur (barok, opera, operette…), maar het eindsignaal wordt niet meer gerespecteerd, zoals dat bij de banden noodzakelijkerwijze wel het geval was en die ook vaak abrupt werden afgebroken, want elke radio had gewoon acht bandopnemers ter beschikking van telkens een uur. Telkens als de computer een stuk heeft gekozen, schrijft hij het weg, zodat hij het ’s anderendaags niet opnieuw zou spelen. Als ze allemaal aan de beurt geweest zijn, gooit hij ze door elkaar en begint hij opnieuw.
Ook de populaire muziek is opgedeeld in zes format-sleutels: taal, soort, jaar, dansmuziek of niet, in de hitparade gestaan of niet. En ook hier krijgt hij dan vooraf de opdracht om vanaf tien uur ’s avonds alleen nog zachte muziek te spelen b.v. Elke vrijdagavond worden die twee playlisten gemaakt, die dan naar de technische computers gaan die dat inladen voor een hele week. En het is deze informatie die ook is af te lezen op Internet: http://www.hookon.be/teleradio/. Het e-mail adres is: teleradio@hookon.be.
Liefhebbers van klassieke muziek blijven echter een beetje op hun honger, want de uitvoerders zijn niet af te lezen. Het systeem is immers vooral bedoeld voor de popzender en daarvoor volstaat men met de titel en de uitvoerder, wat voor klassiek dan titel plus componist is geworden. Wie dus de dirigent, het orkest of de solist wil kennen en ook diegenen die nog niet op Internet terecht kunnen, die kunnen nog altijd het nr.09/235.96.04 van Electrabel draaien, waar men dit als onderdeel van de service graag zal melden. Dat geldt zelfs voor muziek die reeds enkele weken daarvoor te beluisteren viel. Als men het precieze tijdstip weet, kan men op de computer immers nog altijd aflezen wat er op dat moment precies speelde. “En als ze het niet kunnen vinden in de winkel, neem ik het desnoods zelf voor hen op,” zegt Firmin Bulté, die nog altijd een muziekliefhebber in hart en nieren is.
Er is ook een noodsysteem dat in werking treedt als er iets verkeerd gaat. Dat noodsysteem bevat zes CD’s en aangezien er geregeld gecontroleerd wordt, mag men veronderstellen dat op die tijd men wel heeft vastgesteld dat er iets verkeerd is gegaan. Desondanks kan er nog wel eens iets mis gaan, zoals ikzelf eens heb ondervonden. Pers-attaché Nicole Van Autrève en Paul Willaert, verantwoordelijke marktanalyse en promotie residentiële (lees: particuliere) marketing, herinneren eraan dat naast teleradio 1 als teleradio 2 Electrabel sedert april van vorig jaar ook Music Choice (MC Europe) aanbiedt. De uitzendingen van deze muziekzender zonder gepraat en zonder reklame gaan vanuit het European Playout and Uplink Centre te Winchester naar de satelliet Intelsat 601 en komen zo via de kabel digitaal de huiskamer binnen. Het grote verschil: het eerste is een gratis service, voor het tweede moet men betalen (495 fr. per maand; 990 fr. voor bedrijven en horecazaken).
Er is dan ook een decoder nodig om de dertig kanalen te kunnen ontvangen, meestal met diverse vormen van popmuziek, maar er zijn ook vijf klassieke kanalen en twee kanalen voor jazz-liefhebbers. Er is zelfs een kanaal met niets anders dan filmmuziek. Maar Corneel Bracke en de andere liefhebbers van volksdans blijven alweer in de kou staan! Daar heeft “consulent” Walter Grootaers weer niet aan gedacht! Tenzij zij met country and western tevreden zijn natuurlijk, want op het kleinkunst-kanaal zal er wel niet veel te dansen vallen. Als men hier met vragen zit over een bepaalde plaat, krijgt men de gegevens op de decoder. Het spreekt vanzelf dat MC Europe, dat nog niet overal kan worden ontvangen, zodat er nog weinig publiciteit voor is gemaakt met als gevolg dat amper 0,5% van het cliënteel er gebruik van maakt, zou wensen dat de kabelmaatschappij zou stoppen met die gratis service…

Referentie
Ronny De Schepper, Klassieke zender Teleradio ook op internet, Het Laatste Nieuws 23 februari 1996

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s