Magdalena Kozena zingt Georg Friedrich Händel
Vanavond om kwart vóór elf op La Deux het tweede deel van het concert dat de mezzosopraan Magdalena Kozena gaf samen met het Orchestra Barocca di Venezia, geleid door Andrea Marcon (die als twee druppels water op Salman Rushdie gelijkt), in het Brusselse P.S.K. (ik krijg dat vreselijke Bozar maar niet uit mijn computer). Magdalena Kozena zingt werk van Georg Friedrich Händel en, zoals Jeroen Krabbé hieronder bevestigt, dat swingt niet altijd de pan uit. Maar er zitten wel een paar mooi ingetogen momenten bij, dat wel. Bovendien heeft Kozena iets wat andere zangeressen niét hebben (of toch niet in die mate) en dat is… zakken onder haar ogen. Jawel, u leest het goed. En wat heeft dat nu met zingen te maken, vraagt u zich (terecht) af. Wel, op het eerste gehoor: niets, maar op het eerste gezicht: alles. Kozena geeft daardoor de indruk dat ze haar nachten met wulpse bacchanalen doorbrengt en plotseling wordt dat gezaag van Händel een stuk interessanter. Ik stel mij er alvast vanalles bij voor. Het enige probleem is dat Kozena ook iets mist, wat de andere Bianca Castafiori’s meestal wél hebben en dat is: een grote bos hout vóór haar deur. En dat zou op zich nog niet zo erg zijn, maar door een gedecolleteerde jurk te kiezen, legt ze daar nu net zo de nadruk op. Alhoewel… het heeft ook iets “afgeleefds”, iets “uitgeteerds” à la Traviata en dàt samen met die zakken onder haar ogen… Mmm, nu ik het zó bekijk, zal ik vanavond nog onrustiger vóór het scherm zitten…
